NA SKRÓTY REPERTUAR ŁÓDZKICH KIN REPERTUAR TEATRÓW KALENDARZ SPORTOWCA INFORMATOR KONCERTOWY

Chcesz wesprzeć Plastra? Wpłać na utrzymanie naszego serwera.

https://www.facebook.com/dietetyknowezycie

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

szwalnia.DOK3

24 listopada 2018 | 19:00 - 20:30

szwalnia.DOK3 (22 września – 24 listopada)
22 września, sobota
11.00, 13.00 i 15.00 | Włókiennicza mówi | koncepcja i realizacja: Patrycja Terciak | spacer performatywny z historiami przesiedlonych | WT R

23 września, niedziela
11.00 i 13.00 | Włókiennicza mówi | koncepcja i realizacja: Patrycja Terciak | spacer performatywny z historiami przesiedlonych | WT R

30 września, niedziela
19.00 | „Comfort Zone” | Art.51 (Zgierz) B

6 października, sobota
19.00 | „Come True” | reż. Marcin Stankiewicz | Scena Robocza (Poznań) B

13 października, sobota
12.00 i 13.30 | „Kalejdoskop wspomnień” | koncepcja i realizacja: Ewa Łukasiewicz | akcja teatralna odbywa się Poleskim Ośrodku Sztuki, filia Karolew R B

13 października, sobota
19.00 | „Wspólna przestrzeń/ Общее пространство” | koncepcja: Paulina Sikora-Krizhevska B

20 października, sobota
19.00 | WI-MA/MONUMENT | pokaz instalacji powstałej w ramach warsztatów poświęconych tożsamości przemysłowego Widzewa | koncepcja i realizacja: Ludomir Franczak, uczestnicy warsztatu | działanie odbywa się w przestrzeni WI-MY. Zakładów Przemysłów Twórczych N B

3 listopada, sobota
19.00 | „1:1” | pokaz pracy warsztatowej wolontariuszy Festiwali Teatru Szwalnia | koncepcja i realizacja: Ewa Łukasiewicz, Katarzyna Skręt, Patrycja Terciak, wolontariusze WT

10 listopada, sobota
19.00 | „Na Lighcie” | koncepcja i realizacja: Grupa Korpuskularna LightOff – Grygier/Fibich/Nykowski (Szczecin) B

17 listopada, sobota
19.00 | „Trzynasta klatka” | PREMIERA | koncepcja i realizacja: Patrycja Terciak i Weronika Fibich (Łódź/Szczecin) B

24 listopada, sobota
19.00 | SZWALNIA EXPO | oficjalne zakończenie Festiwali Teatru Szwalnia B

Teatr Szwalnia zastrzega sobie prawo do zmian w programie bez podawania przyczyny.

WT – wydarzenie towarzyszące
B – wydarzenie biletowane (cena: 15/25 złotych)
R – konieczna rezerwacja miejsc (mailowa lub telefoniczna)
N – nabór na warsztaty

Opis wydarzeń:
„Włókiennicza mówi” | koncepcja i realizacja: Patrycja Terciak
„Włókiennicza mówi” to performatywny spacer wzdłuż ulicy stanowiącej soczewkę skupiającą dla procesu rewitalizacji urbanistycznej i społecznej; interwencja artystyczna rozpisana (każdorazowo) na dziesięciu widzów wyposażonych w zestawy słuchawkowe, na głosy osób przesiedlonych oraz obiekty odnoszące się do pamięci miejsca.
„Włókiennicza mówi” to także rozdział powstający w Cyfrowym Archiwum Łodzian „Miastograf”, w którym zgromadzone zostaną zebrane na potrzeby projektu historie mówione – wspomnienia byłych mieszkańców ul. Włókienniczej.
Projekt nie odbyłby się bez czynnej obecności moich Rozmówców, pracowników Biura ds. Rewitalizacji, Stowarzyszenia Topografie oraz Zespołu Teatru Szwalnia.
Liczba miejsc ograniczona. Konieczna wcześniejsza rezerwacja: promocja@teatrszwalnia.pl | 697 574 711 (rezerwacja uruchomiona w dniach: 3-19 września).
*

„Comfort Zone” | koncepcja i realizacja: Teatr Art.51 (Zgierz)
Wychodzenie ze strefy komfortu w wielu poradnikach jawi się jako pierwszy krok do osiągnięcia sukcesu. Nie tak łatwo jednak o recepty, jeśli strefą komfortu jest zgoda na okrucieństwo i niesprawiedliwość władzy, ciche przyzwolenie na jej pseudoopiekuńcze matkowanie obywatelom. Każda władza z radością potraktuje nas jak dzieci, które trzeba nauczyć dobrego zachowania lub chorych, którzy wymagają troski i nieustannej kontroli. Obywatelskie posłuszeństwo bywa wygodne, ale dojrzałość to często świadome porzucenie tej wygody i zwątpienie w obowiązujące reguły.
Scenariusz i reżyseria: zespół
Występują: Agata Drewnicz-Kaczmarek, Anna Perek-Kowalska, Anna Rogala
Wizualizacje: Bartosz Strusewicz
Technika: Zbyszek Kowalski
Teksty: zespół oraz fragmenty książki „Mama kazała mi chorować” Julie Gregory, a także cytaty za: Noam Chomsky, Christopher Hitchens, Wikipedia, komentarze internetowe
Muzyka: Peaches, Boy Harsher, pieśń Indian Nawaho

*

„Come True” | reż. Michał Stankiewicz | Scena Robocza (Poznań)
Teatr to jest miejsce, gdzie jedni udają, że przeżywają żeby drudzy przeżywali naprawdę. Właściwie cała praca nad spektaklem to praca nad reakcją widza. Próba wywołania odpowiednich emocji. Odpowiednich myśli. Skojarzeń. Uczuć. Twórcy układają dramaturgię, ustalają momenty, kiedy widz ma się zaśmiać, kiedy ma się wzruszyć. Bardzo pomaga muzyka i odpowiednie oświetlenie. Właściwie cała praca nad spektaklem polega na tym, aby dobrze przygotować momenty, które nas twórców, nie zaskoczą. Jest to trudna sztuka, ale daje dużo satysfakcji.
Merytorycznym trzonem przedstawienia są spostrzeżenia francuskiego filozofa Guy Deborda, który buduje obraz rzeczywistości społecznej na kształt spektaklu. Świat Deborda to świat,
w którym człowiek bardziej ogląda niż przeżywa wydarzenia; to nie spektakl jest cieniem rzeczywistości, ale rzeczywistość wydaje się być cieniem spektaklu. W spektaklu zamiast sceny ustawialiśmy drugą widownię, na którą również zaprosiliśmy widzów. W tym lustrzanym układzie, widzowie na przemian stając się aktorami, bądź widzami, mogą obserwować napięcia pomiędzy byciem na scenie a byciem na widowni. Co zatem będzie jeszcze realne, a co już sceniczne? Co przemyślane, spontaniczne, a co niekontrolowane? Co będzie tym co nazywamy rzeczywistością, a co jej reprezentacją? Tak postawione pytania otwierają pole namysłu nad szerszym zagadnieniem: kwestią woli i sprawstwa. W jakim stopniu jednostka, nawet jeśli podąża za wyimaginowanym symbolicznym rajem, który utożsamiła jako spełnienie własnych oczekiwań, może uniezależnić się od tego „doskonałego marzenia”?
Nagroda Publiczności na TopOFFFestivalu w Tychach. Spektakl dostał się również do finału konkursu na najlepszy spektakl teatru niezależnego The Best OFF.

Scenariusz, reżyseria: Michał Stankiewicz
Scenariusz, dramaturgia: Mateusz Marczewski, Marzena Sadocha
Narracja: Joanna Żurawska-Federowicz
Reżyseria świateł: Mateusz Tymura
Koordynacja: Martyna Siemieńczuk, Martyna Płońska, Marcin Rutkowski
Uczestnicy prób: Roman Andrzejewski, Natalia Klupp, Maryna Strapko, Aleksandra Różalska, Andrzej Sas
Produkcja: Centrum Rezydencji Teatralnej SCENA ROBOCZA
Premiera: 16.06.2017
Spektakl powstał dzięki wsparciu ze środków Urzędu Miasta Poznania.
*
„Kalejdoskop wspomnień” | koncepcja i realizacja: Ewa Łukasiewcz | Teatr Szwalnia/ Poleski Ośrodek Sztuki, filia Karolew
Obszarem refleksji jest dzieciństwo widziane oczami osób starszych. Krok po kroku wracają wspomnienia o zapachach, smakach, obrazach – pozornie zapomnianych, ale intensywnie obecnych. Wchodzimy do pokoju wspomnień – instalacji dźwiękowo-wizualnej świata „byłego” i świata „tu i teraz”.
Koncepcja i realizacja: Ewa Łukasiewicz
Występują: Maria Wałęska-Siempińska, Danuta Stańczyk, Bolesław Dąbrowski
Prowadzenie warsztatu z tworzenia witraży: Patrycja Terciak
Miejsce: Poleski Ośrodek Sztuki, filia Karolew, ul. Bratysławska 6a

*

„Wspólna przestrzeń/ Общее пространство” | reż. Paulina Sikora-Krizhevska
W ciągu ostatnich kilku lat na łódzkich ulicach, w sklepach i w autobusach coraz częściej słyszymy języki naszych wschodnich sąsiadów. Na ulicach i dworcach pojawiają się rosyjskie i ukraińskie ogłoszenia i reklamy. Nie jesteśmy tu sami.
“Wspólna przestrzeń” to spotkanie z aktualną sytuacją społeczną i jej bohaterami.
W spektaklu za pomocą materiałów video, prasy, forów internetowych oraz opowieści bohaterów spróbujemy odpowiedzieć na pytanie: jak we wspólnej przestrzeni żyje się “tutejszym” i “przyjezdnym” z krajów dawnego bloku wschodniego?
Projekt realizowany przez Kulturologiczne Koło Naukowe Młodych Rusycystów UŁ
Występują: Jolanta Kluzowska, Wiktoria Hładko, Piotr Baleja, Cezary Wrzesiński, „Mikołaj” Lien-Che Wu, Ksenia Guzowska, Wadzim Nowicki, Piotr Domiński
Oprawa muzyczna: Piotr Domiński
Pomoc w opracowaniu materiałów audio i video: Dominika Dembowska, Justyna Tałady
Koncepcja: Paulina Sikora-Krizhevska
*
WI-MA/ MONUMENT | warsztat dokumentalny | instalacja | Ludomir Franczak
i uczestnicy warsztatu | WI-MA. Zakłady Przemysłów Twórczych
Warsztat dokumentalny skierowany jest do mieszkańców Widzewa reprezentujących różne grupy wiekowe.
Czy pomnik jest formą zarezerwowaną jedynie dla bohaterów? I czy na pewno ci, którym są one stawiane, zasługują na takie miano? Co z bohaterami życia codziennego i ich narracją? Celem projektu jest namysł nad tym, jak powinien wyglądać pomnik miejsc opuszczonych.
Wspólnie z grupą warsztatową spróbujemy zastanowić się nad tym, jak zbudować monument ze wspomnień i pozostałości po fabryce włókienniczej. Jak, za pomocą środków plastycznych, dźwiękowych i teatralnych, oddać życie i śmierć fabryk, które swego czasu stanowiły trzon polskiego włókiennictwa.
Dysponując przestrzenią hal fabrycznych oraz materialnymi i symbolicznymi pozostałościami spróbujemy wykreować rzeźbę dokumentalną, spełniającą jednocześnie wymogi monumentalizmu, jakie stawia się przed pomnikiem i uważności oraz skupienia, które są podstawowymi cechami dokumentu.
Czy możliwe jest stworzenie materialnego dzieła sztuki utkanego ze wspomnień i opowieści? Czy zwykłe historie, drobne przedmioty, są w stanie uformować pomnik? Czy musi być on ze spiżu i stali – ciężki i poważny, czy jednak uda się znaleźć formę plastyczną, dźwiękową i zapachową, która upamiętni pewien okres w historii Łodzi.
Działania wizualne i teatralne, warsztaty – Ludomir Franczak (http://lfranczak.blogspot.com/)

Warsztaty odbywać się będą w dniach:

4.10, g. 18.00-20.00
spotkanie organizacyjne
WDK „Widok”, al. Piłsudskiego 133

5 i 6.10, (godziny popołudniowe, ustalone w grupie
warsztatowej)
spotkania warsztatowe
WI-MA, al. Piłsudskiego 135

17-19.10, (godziny popołudniowe, ustalone w grupie
warsztatowej)
spotkania warsztatowe
WI-MA, al. Piłsudskiego 135

20.10, godz. 19.00
publiczny pokaz pracy warsztatowej w ramach
Festiwali Teatru Szwalnia (szwalnia.DOK3)
WI-MA, al. Piłsudskiego 135
Zgłoszenie na warsztaty można wypełnić i pozostawić w siedzibie Domu Kultury, bądź pobrać formularz elektroniczny ze strony www.teatrszwalnia.pl i wypełniony odesłać w terminie od 3 do 21 września na adres warsztaty@teatrszwalnia.pl
Formularz zgłoszeniowy dostępny tutaj – http://teatrszwalnia.pl/nabor-warsztat-dokumentalny-wi-monument/
*
„Na Lighcie” | Grupa Korpuskularna LightOff – Grygier/Fibich/Nykowski (Szczecin)
O istocie fresnela w opozycji do spota, czyli światło offu od Grotowskiego do Grabowskiego − pokaz nie tylko dla branżystów
Traktat o dwoistej naturze światła wygłosi jeden z najbardziej kontrowersyjnych w świecie teatru specjalistów od oświetlenia scenicznego. Poznamy różne techniki i jednostki pomiaru światła (takie jak lumen, kandela czy steradian), usłyszymy historie o kłopotach techników z dualizmem korpuskularno-falowym, dowiemy się wreszcie, z jakich powodów i jakimi metodami kierowano ten strumień na aktorów teatru offowego na przestrzeni dziejów, o tym jak światło sceniczne potrafi zwodzić, załamywać, polaryzować czy ulegać luminescencji.
Kiedy moja pozycja w teatrze jako technika zaczęła słabnąć, a cyfra zaczęła wypierać analog, postanowiłem, robiąc taki teatralny rachunek sumienia, wykrzesać z siebie resztki minionej bezpowrotnie fantazji i zmierzyć się z problemem samotności montażysty na scenie, jego egzystencji w świecie zdominowanym przez aktorów, reżyserów i scenografów… jeszcze na studiach w Gdańsku na czwartym roku oceanotechniki odbywałem praktyki na latarni morskiej w Piaskach na Helu… Tam przy wschodach słońca potęgowanych przez znajdującą się na latarni ogromną soczewkę Fresnela zaczytywałem się „Oddechem” Becketta
i studiowałem archiwa wideo performerskiej grupy Fozz z Krakowa. Te wykrzyczane bezczelne manifesty, zalane farbą kantówki i klomb przy ul. Jedności Narodowej cały
w kwiatach… i ci wszyscy ludzie zbierający te kwiaty… to uświadomiło mi, że powinienem tym doświadczeniem podzielić się z innymi, dać z siebie cząstkę siebie… dorastałem z tą myślą do momentu, kiedy podczas pracy nad „Candelaria ilumina el corazón” Juana Pareiro w Teatro Miranda la Bolivar w Centro Occidental w Vargas, postanowiłem ostatecznie osadzić tę, przygniecioną scenicznymi realiami, postać, w wyimaginowanym, przyjaznym jej świecie, a tym samym pozwolić jej wyjść z cienia…
„(…) Sygnowany trzema nazwiskami projekt (grygier, fibich, nykowski) oparty na analogowych wspomnieniach anonimowego technika oświetlenia to próba syntezy samotności technika teatralnego zamkniętego w czarnym ciele teatru offowego z buntem czterdziestolatka pragnącego po raz ostatni zakwitnąć jak storczyk. Niestety. Grygier już od pierwszych minut jest niewidoczny, osacza widzów kaskadą barokowych komentarzy z wielu dziedzin teatru, które w swojej chaotycznej kompilacji sprawiają wrażenie scenicznego bełkotu. Ze sceny na scenę temat przytłacza aktora, który bez przekonania próbuje zrzucić zawodowe niepowodzenia na barki swojego bohatera, którego scenicznym losem w pewnym momencie zaczyna sterować mała metalowa kulka (…)”
(B. Sz., recenzja napisana na zamówienie na podstawie anonimowej kwerendy przeprowadzonej w grupie branżystów metodą black jack)

Grupa Korpuskularna LightOff Grygier / Fibich / Nykowski
Serwomechanizmy: Patryk Ekonomiuk
Premiera: 14-15 czerwca 2018
*
1:1 | pokaz pracy warsztatowej wolontariuszy Festiwali Teatru Szwalnia | koncepcja i realizacja: Ewa Łukasiewicz, Katarzyna Skręt, Patrycja Terciak, wolontariusze
„1:1” to zbiór mikronarracji, których sedno stanowi bezpośrednie spotkanie artysty
z bohaterem. Poszukiwania w obrębie prywatnej pamięci i nie-pamięci bohatera mają zostać opracowane w formie mikrodzieła, które zostanie zaprezentowane w przestrzeni Teatru Szwalnia jako…
Jako wideo. Jako fotografia. Jako performans. Jako instalacja. Jako rysunek performatywny. Jako asamblaż. Jako ścieżka dźwiękowa. Jako forma wynikająca z otrzymanej opowieści.
Cykl obejmuje warsztaty z wywiadu biograficznego i tekstu (Katarzyna Skręt), strategii działania performatywnego (Ewa Łukasiewicz) i narracji wizualnych (Patrycja Terciak).
*
„Trzynasta klatka” | PREMIERA | koncepcja i realizacja: Weronika Fibich/ Patrycja Terciak (Szczecin/Łódź)
Każda narracja jest prawdopodobna. Jak prawdopodobne było to, że spotkamy Pana Gabriela. Ciekawość, posiadanie skrawków czyjejś historii, spotkanie z człowiekiem do tej historii przynależącym postawiło nas przed pytaniem: „jak bardzo wyrzucone pozwala być odnalezionym?”.
Działanie jest próbą rozliczenia się z posiadania cudzej historii. To wielogłosowa opowieść
o pamiętaniu i zapominaniu, o wyrzucaniu i przechwycaniu, o ponownym odkrywaniu
i szukaniu śladów obecności w materii, która nie jest widoczna gołym okiem…
koncepcja i realizacja: Weronika Fibich/ Patrycja Terciak
materiał fotograficzny: Gabriel Wysocki

wsparcie naukowe (mikroskopy SEM i inne): dr Kuba Luboradzki (Instytut Chemii Fizycznej PAN)
konsultacje dotyczące konserwacji fotografii: Marta Saganek (Instytut Sztuki PAN)
*

SZWALNIA EXPO | oficjalne zakończenie Festiwali Teatru Szwalnia
SZWALNIA EXPO to wieczór niespodzianek. Zaskakujące menu, muzyczna podróż na krańce świata: od Wolnego Kurdystanu po pokój Księdza Bryma. Piesza wędrówka z piwnicy na piętro.

Szczegóły

Data:
24 listopada 2018
Godzina:
19:00 - 20:30
Kategorie Wydarzenie:
,
Wydarzenie Tagi:
,

Miejsce wydarzenia

Teatr Szwalnia
Struga 90
Łódź, łódzkie 90-252 Polska
+ Google Map
Zobacz witrynę: Miejsce wydarzenia

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*