NA SKRÓTY REPERTUAR ŁÓDZKICH KIN REPERTUAR TEATRÓW KALENDARZ SPORTOWCA INFORMATOR KONCERTOWY

Chcesz wesprzeć Plastra? Wpłać na utrzymanie naszego serwera.

https://www.facebook.com/dietetyknowezycie

Ładowanie Wydarzenia

« Wszystkie Wydarzenia

  • To wydarzenie minęło.

Jubileusz Sławomira Grünberga

22 listopada 2018 | 19:00 - 21:00

22.11 / CZW / 19:00 / Jubileusz Sławomira Grünberga: etiuda Niedziela i dokument Opowieści filmowe Sławka Grünberga reż. Krzysztof Tusiewicz, Gość: Sławomir Grünberg

40 lat minęło…jubileusz Sławomira Grünberga

Fetuj z nami! Zapraszamy w czwartek 22 listopada o godz. 19:00 do Kina Szkoły Filmowej na pokazy filmów i spotkanie z twórcą. Wstęp na jubileusz jest bezpłatny.

WSTĘP WOLNY

Widzowie zobaczą studencką etiudę Sławomira Grünberga „Niedziela”, nagrodzoną na festiwalu w Krakowie w 1980 r. oraz dokument Krzysztofa Tusiewicza “Opowieści filmowe Sławka Grünberga”. Po pokazach odbędzie się spotkanie z twórcą. Świętowanie uczcimy symboliczną lampką wina w foyer Kina Szkoły Filmowej.

Zapraszamy pracowników i studentów szkoły.

Sławomir Grünberg, obchodzący 40-lecie pracy twórczej to wielokrotnie nagradzany reżyser, producent i operator filmów dokumentalnych. Jako absolwent Wydziału Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi wyemigrował do USA w 1981 roku i od tego czasu wyreżyserował i wyprodukował ponad 45 filmów dokumentalnych o tematyce społecznej, LBGT, ekologicznej, problemach niepełnosprawności oraz stosunków polsko- żydowskich. Wielokrotnie nagradzany na międzynarodowych festiwalach jest zdobywcą prestiżowej nagrody Emmy za film „School Prayer: A Community at War” oraz laureatem takich nagród jak: Guggenheim Fellowship, New York Foundation for the Arts i Soros Justice Media Fellowship. Sławomir Grünberg wygrał również konkurs im. Jana Karskiego, w którym nagradza się filmy dokumentalne „wykazujące się odwagą moralną” oraz otrzymał nagrodę DreamCatcher Award za poświęcenie i zaangażowanie w tworzenie filmów dokumentalnych. Jest laureatem Złotego Glana oraz prestiżowej nagrody przyznanej przez Festiwal Docboat 2009 dla międzynarodowej sławy dokumentalisty o polskich korzeniach. Wśród jego filmów znajdują się takie tytuły jak: „Karski i władcy ludzkości”, „Portrety emocji”, „Santa Rosa”, „Coming out po polsku”, „Płonący facet” czy „Trans-Akcja”. Wśród filmów wokół tematyki polsko-żydowskiej znajdują się: „Nie płacz kiedy odjadę”, „Powroty Szymona”, „Wyrzutki”, „Perecowicze”, „Dziedzictwo Jedwabnego” oraz „Uratowani przez deportację”. Dwa filmy, do których był twórcą zdjęć, uzyskały nominację do Oscara: „Legacy” i „Sister Rose’s Passion”.

Filmy Grünberga są pokazywane na całym świecie, nie tylko na festiwalach filmowych, ale również w Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie, w Muzeum Sztuki Współczesnej oraz Lincoln Center w Nowym Jorku, jak również w Muzeum Pamięci i Tolerancji w Meksyku czy Menachem Begin Heritage Center w Jerozolimie. Przed spotkaniem z twórcą widzowie KSF zobaczą wybrane przez niego dwa filmy.

O etiudzie “Niedziela”

„Jednym z lepszych filmów festiwalu wydała mi się nagrodzona etiuda szkolna „Niedziela” Sławomira Grünberga. Trzeba film opisać, bo on sam też nie robi nic innego. Autor nie komentuje, po prostu jest ciekaw i patrzy, ale to nie znaczy, że nie interpretuje. Interpretacja jest jednak czysto filmowa, wręcz techniczna. W niedzielne popołudnie na rynku małego miasteczka występuje nieprawdopodobnie amatorski zespół niby-cyrkowy: gruba kobiecina deklamuje wiersz, żylasty staruszek próbuje rozerwać łańcuch, starszawy brzuchacz gra na mandolinie. Z okien domków buchają odgłosy telewizji, nad dachówkami murowańców i drewniaczków las anten. Mieszkańcy, owszem, podpatrują na przedstawienie, ale z bezpiecznej odległości, ze schodów, zza płotu, zza węgla. Po czym „cyrkowcy” ładują się na nyskę i odjeżdżają (z planszy dowiadujemy się, że był to ich ostatni występ). Chwyt polega na tym, że reżyser sfilmował wszystko kolorowo i panoramicznie. To, o czym dziesiątki razy czytaliśmy i słyszeliśmy: przemiany i kontrasty, aspiracje i fakty, stan cywilizacji i stan kultury – w tym bezpretensjonalnym obrazku nabiera waloru niemal syntezy tematu, świeżej, inteligentnej i zabawnej. Chociaż chodziło zapewne o wiele mniej.” Fragment recenzji Bożeny Janickiej, zamieszczonej po Krakowskim Festiwalu Filmowym w czasopiśmie „FILM”, 6 lipca 1980

O dokumencie “Opowieści filmowe Sławka Grünberga”

Opowieść o życiu i twórczości Sławomira Grünberga – reżysera operatora i producenta, który żyje i tworzy w USA. Sławomir Grünberg pojawił się w USA 22 lata temu. Miał za sobą studia w łódzkiej szkole filmowej i kilka samodzielnie zrealizowanych dokumentów. Decyzja o emigracji była konsekwencją wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Jego los mógłby być znakomitą kanwą amerykańskiego scenariusza. Zaczyna od sprzedawania orzeszków, by w dwadzieścia lat później w budynku na rogu tej samej ulicy otrzymać nagrodę Emmy za swój film „School Prayer: A Comunity at War”. Jako filmowy pasjonat starał się o pracę wykładowcy. Tak trafił do legendarnego Massachussets Institute of Technology jako visiting scholar, oczywiście bez wynagrodzenia. Teraz, jako niezależny filmowiec, uczestniczy w kongresie publicznej telewizji INPUT. Sam mówi: „Przez wszystkie te lata poznawałem Amerykę. Dojrzewałem do rozumienia jej. Do robienia filmów dla amerykańskiego widza. Powoli zaczynałem pojmować, co ten widz czuje, myśli, co lubi, czym się naprawdę interesuje. Mógłbym powiedzieć, że stawałem się Amerykaninem, pozostając jednak kimś z zewnątrz, outsiderem. Dzięki temu mogę zachować konieczny dystans. Mam inna perspektywę, inne spojrzenie. Ta inność daje mi pewna przewagę.Jest zaletą. Świadomie kultywuje moja odrębność. Nie ukrywam wstydliwie obcego akcentu. I okazuje się, że ze słabości można zrobić siłę, że pozorna słabość może stać się odskocznią sukcesu.” Sławomir Grünberg nie traktuje filmu dokumentalnego ani jako rozrywki ani jako sposobu na zarabianie pieniędzy. Dla niego robienie filmów to nie tylko szukanie odpowiedzi na trudne pytania, ale i próba uchwycenia życia takim, jakie ono jest. To podróż, w jaką zabiera widzów, by odsłonić przed nimi nową, nieznaną rzeczywistość. Szczególnie pociągają go projekty mówiące o konfliktach, dylematy moralne, tematy kontrowersyjne, wzbudzające dyskusje. Wędruje z kamerą przez dżungle Ameryki Południowej. Pracuje w skażonych nuklearnym promieniowaniem rejonach Czelabińska i Czernobyla. Tematem filmu dokumentalnego Krzysztofa Tusiewicza są losy Sławka. Jego kariera świetnie się rozwija a istniejące materiały dokumentalne zarejestrowały początki jego emigracji jako sprzedawcę orzeszków. To wspaniała klamra. Jest w tym życiorysie jeszcze coś. Sławek jest filmowcem niezależnym. Mimo wielu europejskich i amerykańskich nagród na każdy swój nowy projekt musi z mozołem i wytrwałością zdobywać fundusze. Większość swoich filmów zaczyna robić na własne ryzyko, w nadziei zdobycia pieniędzy na ukończenie dzieła. To wspólny problem dokumentalistów na całym świecie. Komercjalizacja świata mediów nie pomaga a zainteresowanie widzów nie jest już argumentem. Ameryka jest miejscem idealnym dla ludzi takich jak Sławomir Grünberg. Niespokojnych, ciekawych nowych doświadczeń, nowych twarzy, pełnych pasji odkrywania świata, poszukiwania prawdy o nim.

O książce

Ci, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę o naszym gościu, mogą zapoznać się z książką o bohaterze jubileuszu „Sławomir Grünberg – człowiek z kamerą”, w której twórca wspomina swoje lata w Szkole Filmowej w Łodzi, a jeden z rozdziałów nosi tytuł „Mentorzy Sławka Grünberga” i poświęcony jest prawie w całości Karabaszowi, Bossakowi, Hasowi i Kornatowskiej.

Wybrane filmy:

– Karski & The Lords Of Humanity (Karski i Władcy Ludzkości), (Reż/Prod/Zdj), 2015

– Castaways (Wyrzutki), (Współreż/Prod), 2013

– Portraits Of Emotion: The Story Of An Autistic Savant, (Reż/Zd/Scen/Prod), 2007

– In The Name Of Their Mothers: The Story Of Irena Sendler, (Koprod/Zdj), 2010

– Saved by Deportation: An Unknown Oddysey Of Polish Jews, (Reż/Zdj/Koprod), 2006

– Omar & Pete, (Zdj), Nominacja do Emmy, 2005

– Fenceline: A Company Town Divided, (Reż/Zdj/Scen/Koprod), 2002

– Legacy, (Zdj), Nominacja do Oskara, Nominacja do Emmy, 2000

– School Prayer: A Community At War, (Reż, Zdj, Koprod),Nagroda Emmy, 1999

– No Time To Be A Child, (Zdj), Nominacja do Emmy, 1996

– When Billy Broke His Head… And Other Tales Of Wonder, (Zdj), Nominacja do Emmy, 1995

– Anna Proletariuszka, (Współreż), 1981

– Niedziela, (Reż/Scen), 1980

Szczegóły

Data:
22 listopada 2018
Godzina:
19:00 - 21:00
Kategorie Wydarzenie:
,
Wydarzenie Tagi:

Miejsce wydarzenia

PWSFTviT
Targowa 61/63
Łódź, łódzkie Polska
+ Google Map
Zobacz witrynę: Miejsce wydarzenia

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*