Plakat_XVIII_MFSPiN18 lutego rozpoczyna się siedemnasta edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych. Jego tematem jest estetyka współczesnego teatru poszerzona o podtytuł polityczność i zaangażowanie współczesnego teatru.

– Mam wrażenie, że różnorodny repertuar, na który jak co roku składają się spektakle z kraju i zagranicy, pozwoli nam dotknąć tego tematu i sprowokuje liczne interesujące dyskusje – mówi dyrektor Teatru Powszechnego w Łodzi, Ewa Pilawska. – Nie sposób bowiem mówić o najnowszych tendencjach w sztuce pomijając aspekt jej polityczności, którego przejawem są chociażby odradzające się coraz wyraźniej w ostatnich sezonach, tendencje lewicowe spod znaku głośnych i budzących kontrowersje spektakli Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego. Nie można również przyglądać się współczesnej estetyce pomijając postdramatyczny teatr René Pollescha.

Festiwalowym prezentacjom, jak co roku, towarzyszyć będą spotkania z artystami, projekcje filmowe, wystawy oraz panele dyskusyjne.

Program Festiwalu:

18 lutego
Teatr Powszechny
18:00 Pan Tadeusz (Stary Teatr w Krakowie)

19 lutego
Teatr Powszechny
18:00 Pan Tadeusz (Stary Teatr w Krakowie)

21 lutego
Teatr Powszechny
19:00 Marsz Polonia (Teatr Powszechny w Łodzi)

22 lutego
Teatr Powszechny
19:00 Marsz Polonia (Teatr Powszechny w Łodzi)
Klub Wytwórnia
19:00 III Furie (Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy)

23 lutego
Klub Wytwórnia
19:00 III Furie (Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy)

25 lutego
Klub Wytwórnia
19:00 Tęczowa Trybuna (Teatr Polski we Wrocławiu)

26 lutego
Klub Wytwórnia
19:00 Tęczowa Trybuna (Teatr Polski we Wrocławiu)

29 lutego
Teatr Powszechny
19:00 Iluzje (Teatr Praktika z Moskwy)

1 marca
Klub Wytwórnia
19:00 Patrzę ci w oczy, społeczny kontekście zaślepienia (Volksbühne z Berlin)

3 marca
Teatr Powszechny
19:00 Jackson Pollesch (TR Warszawa)

4 marca
Teatr Powszechny
19:00 Jackson Pollesch (TR Warszawa)

Imprezy towarzyszące:

Panele dyskusyjne (w Teatrze Powszechnym):

17 lutego, godz. 18.00
Międzynarodowy panel dyskusyjny – Estetyka współczesnego teatru

2 marca, godz. 18.00
Panel dyskusyjny – Przyszłość Teatru

Wystawy:

18 lutego – 4 marca, foyer Teatru Powszechnego w Łodzi
Wystawa połączona będzie z promocją książki Joanny Krakowskiej Mikołajska. Teatr i PRL
Spotkanie poprowadzi: Paweł Sztarbowski

18 lutego, godz. 17.00 foyer Teatru Powszechnego w Łodzi
Metafizyka i rzeczywistość: zachód/wschód, lokalny/globalny, prymitywizm/nowoczesność, mistycyzm/materializm
kurator: Maciej Mraczek

18 lutego – 4 marca, Galeria Bałucka, Stary Rynek 2
Oficjalne otwarcie  25 lutego, godz. 17.00

Projekcje filmowe (Kino Polonia):

3 lutego godz. 11.00 „Exodus” (1960) reż. Otto Primenger
Exodus to nieznany w Polsce, pełen rozmachu, epicki film – z czytelnymi nawiązaniami do historii biblijnej. Paul Newman gra Ari Ben Canaana, bojownika  Haggany, który uwalania w 1947 roku żydowskich więźniów po Auschwitz, internowanych przez Brytyjczyków w cypryjskich obozach. W roku 1947 Wielka Brytania przeciwstawia się żydowskiemu osadnictwu w Palestynie, w stosunku do której sprawowała mandat powierniczy, bojąc się walk etnicznych z ludnością arabską. Exodus to hollywoodzka produkcja małej niezależnej wytwórni, która przyczyniła się do powstania „mitu założycielskiego” państwa Izrael, pokazujący w epizodach terroryzm Irgun, kierowanego przez Menachema Begina, wojnę w Palestynie (1948 roku) i etos założycieli  kibbuców. Jego wejście na ekrany kin amerykańskich w 1960 roku zbiegło się z jerozolimskim procesem Eichmanna, ta koincydencja na trwałe zmieniła nastawienie elit politycznych USA wobec Izraela.

4 lutego godz. 11.00 „Podróż” (1999) reż. Emanuel Finkiel
Nowelowy film autorstwa izraelsko-francuskiego reżysera, ucznia Kieślowskiego. Mistrzowskie, gorzkie kino psychologiczne. Akcja Podróży dzieje się w Polsce, Francji i Izraelu. Trzy historie żydowskich kobiet szukających pół wieku po wojnie wciąż swoich bliskich. Bohaterki nie czują się w domu we Francji, w Ziemi Obiecanej, ani w starym kraju. Ich pamięć wydaje się nikomu niepotrzebna, w niezwykłym zakończeniu w niemal mistyczny sposób przecinają się losy dwóch z nich. Nakręcony w stylistyce nawiązującej do kina Ozu, Tarkowskiego i Kieślowskiego. Subtelny, wyciszony, zachwycający stylistycznie – traktowany również przez krytykę jako głos o współczesnej, postsyjonistycznej tożsamości Izraelczyków.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
Buenos Aires – Poenari w Akademii Muzycznej
Plakat
ŁóSKA 2012 – informacje
Łódź Stand-up Festiwal czyli Wielki Roast Łodzi

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*