teatr_nowyW najbliższy wtorek, 16 lutego od godziny 19:15 w sali prób Teatru Nowego Struga 90 będzie można obejrzeć trzy spektakle Pracowni Fizycznej. Wstęp na pokazy będzie bezpłatny.

 
W programie znalazły się: Meandrująca rzeka, Powyżej nieba i premiera najnowszego spektaklu a3. Pracownia Fizyczna to grupa założona przez Jacka Owczarka w lutym 2009 roku przy Akademii Muzycznej w Łodzi. W jej skład wchodzą tancerze, którzy studiują na kierunku Choreografia i Techniki Tańca oraz tancerze na co dzień tworzący w Łodzi.

Meandrująca rzeka
choreografia: Jacek Owczarek
taniec: Mariola Benesz, Urszula Borowiak,  Anna Skolimowska, Martyna Jagodyńska, Joanna Jaworska, Aleksandra Klimiuk, Marta Kula, Magdalena Paszkiewicz, Marta Złotnikiewicz – 30 minut

Stan. Potencjalność. Proces i przemiany, które mu towarzyszą. To słowa–klucze, które pojawiają się, gdy próbujemy uchwycić istotę Meandrującej rzeki. Oczekiwanie i niepewność tego, co kryje się za kolejnym zakrętem. Bo choć nie sposób oprzeć się wrażeniu, że tu i teraz na scenie może trwać nieskończenie, jakby poza czasem, gdzieś w głębi narasta przekonanie, że za chwilę zdarzy się coś ważnego, co będzie doświadczeniem czegoś nowego i przełomowego.

Powyżej nieba
choreografia Witold Jurewicz
realizacja: Jacek Owczarek, Krzysztof Skolimowski
taniec: Michał Chyliński, Paweł Grala, Witold Jurewicz, Radosław Klimcewicz, Radosław Klimecki, Wojciech Łaba, Hubert Żórawski, Paweł Skalski, Krzysztof Skolimowski – 20 minut

Rekonstrukcja kultowej choreografii Witolda Jurewicza z 1998 roku. Unikalny pod wieloma względami spektakl taneczno–aktorski jest ruchowym komentarzem do tekstów Ireny Turskiej o pochodzeniu i rozwoju tańca.  Podręcznikowe wypowiedzi autorki, zaczerpnięte z Krótkiego zarysu historii tańca i baletu  zderzane są z sytuacjami i ruchem tworzonym przez tancerzy.

a3 (premiera)
choreografia Jacek Owczarek
taniec: Mariola Benesz, Ula Borowiak, Martyna Jagodyńska, Joanna Jaworska, Aleksandra Klimiuk, Katarzyna Wolińska,  Paweł Grala, Wojciech Łaba, Paweł Skalski – 30 minut

Pzestrzeń. Obecność. Kształt. Ciało zamknięte w swej naturalnej geometrii. Spektakl zderza cielesność z czystą, matematyczną mapą sześcianu. Czy ustalając zasady da się ujarzmić nieprzewidywalność ruchu? Czy opierając konstrukcję spektaklu wyłącznie na formie i obecności ciała w przestrzeni da się uciec od kreacji postaci i fabuły?

/informacje ze strony teatru.

 

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
paczes
Rafał Pacześ testuje nowy program
patty
Patty Diphusa w Teatrze Jaracza
nowy
Ślubu nie będzie w Teatrze Nowym

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*