technikaSpektakl ciężko sklasyfikować. Może zatem wystarczy powiedzieć, że w świetle reflektorów spotkało się trzech utalentowanych panów, którzy chcieli, ha! próbowali coś powiedzieć. Tylko co?

Marcin Brzozowski, Piotr Szrajber i Grzegorz Stosz, to absolwenci wydziału aktorskiego łódzkiej PWSFTViT. Ze sztuką Gallasa zetknęli się na II roku i zgodnie uznali, że była to jedna z najwartościowszych chwil w szkole. Od tego czasu minęło kilka lat, a twórcy prezentują Technikę Punktu Świetlnego w Łodzi czy Warszawie.

Aktorzy podczas spektaklu  mówią zupełnie bez ogródek, iż widz kupując bilet oczekuje podróży w nieznane, idąc za sacrum. Czym ono jest – pozostawiono w niedopowiedzeniu. Bo jak sami mówią, aktor jest opowiadaczem historii, która się staje. Mentalna cza-cza…

Niewątpliwym atutem performance był żywioł, ekspresja, nieprzewidywalność idąca za każdym wypowiadanym zdaniem. No bo jak inaczej odnieść się do wypowiadanych słów: każdej nocy o 23:30 nie mogę zasnąć,  wychodzę na miasto, by światło mogło mnie dosięgnąć.  Albo konstatacja raz, dwa, trzy… tato powiedział – nie możesz, a ja mogłem! Światło jako święty kaganiec iluminacji, światło na ołtarzu.. w którym uczestniczy widz i aktor.  Życie jako casting, w którym słyszymy – Wróć, powtórz ostatnią kwestie jeszcze raz. I widz uśmiecha się sam do siebie, bo wie że to niemożliwe. Ale uczestniczy, współżyje w tym eksperymencie, bez początku i bez zasadniczego końca.

Tekst sztuki jest głęboko ironiczny, naprawdę zabawny. Pełen gagów sytuacyjnych, muzyki, niezaprzeczalnej satysfakcji z tego że ci oto trzej panowie spotkali się na scenie. Że jest ktoś, kto śmieje się razem z nimi z tego co otacza człowieka wkoło. Widać emocje, dobrą grę aktorską i słychać teksty które zapadają w pamięć, choćby dla przykładu kolejne stwierdzenie: bo jeśli życiu nie dasz przypraw, to – to będzie tylko lista.

Spektakl dla garstki wyjadaczy, w każdym wieku, którym znudziły się tendencyjne, posegregowane spektakle.

/fot. mat. promocyjne teatru

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
laweczxka-nowy1
Ławeczka na Piotrkowskiej – recenzja
IMG_6394_800x533
Danuta W. – recenzja
Tonacja_blue_fot._Bartek_Warzecha_2
Festiwal Szkół Teatralnych: Tonacja blue – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*