24082012_027W jaki sposób i czy ogóle o holokauście Żydów, w kontekście wydarzeń dziejących się także w Łodzi, należy rozmawiać? To jedno z wielu pytań jakie zadali sobie twórcy spektaklu Szpera 42. Przedstawieniu mówiącym o zdarzeniach tak niewyobrażalnie okrutnych, że aż trudno uwierzyć w ich istnienie.

W 1942 roku z łódzkiego getta wywieziono około 20 tysięcy Żydów – dzieci poniżej 10 roku życia, starców powyżej 65 roku życia oraz osoby niepełnosprawne. Także mija siedemdziesiąt lat od tego wydarzenia. Czegoś, co zapewne trudno opisać, a co dopiero przedstawić w formie spektaklu. Jednakże udało się to Ruthie Osterman i Tomaszowi Rodowiczowi – powstała Szpera 42. Przedstawienie nie mitologizuje, nie rości sobie nic “ponad”. Po prostu prezentuje fakty pozostawiając niejednokrotnie pytania i odpowiedzi po stronie widzów.

joomplu:40844

Całość składa się z trzech części. W pierwszej, rozgrywającej się na schodach Teatru Szwalnia, Chaim Rumkowski (Rodowicz) tłumaczy się z wywózki – Chcieli dwadzieścia cztery tysiące, udało się zmniejszyć liczbę do dwudziestu tysięcy. Udało się uratować dzieci dziesięcioletnie i starsze. W drugiej, rozrywającej się już w przestrzeni sali, zaprezentowano kronikę getta z lat 1941-42. Aktorzy z Polski i Izraela zaprezentowali “suche fakty”. Czytali w urywkach informacje o rzeczach mniej lub bardziej ważnych. O cenie żywności, o ilości zgonów, samobójstw, małżeństw, pogody, premier w domu kultury. Opowieść o Szperze w pewnej chwili zamienia się w dyskusję z kwietnia 2012. – Czy jak na nas mówią Goj – co to źle, czy dobrze,  czy jak My mówimy na nich Żydzi – czy to źle, czy dobrze – zadał na zakończenie tej części pytanie Tomasz Rodowicz. Ostatni fragment Szpery 42, to wideo prezentacja z tańca ocalałych mieszkańców Litzmannstadt Getto.

Na spektakl grany w Szwalni warto się wybrać. Nie tylko z powodów walorów edukacyjnych, ale także pytań, które pojawiają się u widza. 70 lat temu z naszych ulic zniknęło tysiące Żydów. Niektórych wywieziono, zabito, niejednokrotnie sami woleli popełnić samobójstwo. Nie chodzi tu o mitologizację czy oszalały kult, ale o samą wiedzę, że zdarzenia takie miały miejsca. I jak niestety współczesna historia pokazuje do dziś podobne wydarzenia zdarzają się.

Szperę 42 zrealizowano ze smakiem, być może należy trochę popracować nad pierwszą częścią, ale jako całość sprawdza się. Także w sferze artystycznej.

Zobacz także:

Retro/Per/Spektywy 2012: Isla cisneros / Wyspa łabędzi – recenzja

Retro/Per/Spektywy 2012: Upadek – Psycho Somatic Gaym – recenzja

Retro/Per/Spektywy 2012: The Blue Rabbit (foto)

Retro/Per/Spektywy 2012: TOV/Dobro w Teatrze Nowym (foto)

Festiwal Retro/Per/Spektywy 2012 – informacje, program

   

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
_2180088
Jungle People – recenzja
kiedy-harry-poznal-sally
Kiedy Harry poznał Sally – recenzja
DSC_9509
“Ożenek” Gogola w Teatrze Studyjnym (foto)
1 Komentarz

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*