DSC_9509Doskonałe kreacje aktorskie i gwarancja znakomitego wieczoru spędzonego w charakterze widza – oto na co możemy liczyć gdy aktorzy Teatru Studyjnego biorą na warsztat komediową klasykę.

Czy „Ożenek” powinniśmy jednak zaklasyfikować w kategorii komedii, rozumianej przynajmniej według jej współczesnej, uproszczonej definicji? Czy w sposób tak brutalny możemy ograniczać jego znaczenie moralizatorskie i historyczne, sprowadzając sztukę Gogola do roli dobrej, wieczornej dozy rozrywki?

Bynajmniej. W reżyserii Grigorija Lifanova, spektakl staje się bowiem niezwykłą feerią doskonale oddanych ludzkich charakterów, ludzkich dramatów i radości. Jest wyśmienitą lekcją dla widza – lekcją tolerancji i zrozumienia, lekcją poznania i zdrowej oceny obserwowanych zjawisk.

Lifanov powracając do korzeni prawdziwie rosyjskiej literatury, czerpie z niej to co najlepsze, to co warte jest zapamiętania i nigdy nie stanie się mniej aktualne niż było przed niemal dwustu laty. Ukazuje Wielka Rosję poprzez pryzmat jej maluczkich, zwykłych ludzi, których łączą niezwykłe relacje.

To właśnie dzięki tej pozornej powszedniości, codzienności ukazanych przez siebie zdarzeń, Gogol zawładnął również sercami i duszami swoich rodaków, którzy mogli zrzucić wreszcie ciężkie jarzmo konwenansów i chociaż dzięki lekturze poznać prawdziwe zależności istniejące tuż obok nich, kwitnące, bądź wedle niektórych opinii – pleniące się w otaczającym ich świecie.

DSC_8505

Wielka literatura może okazać się jednak niczym bez właściwej oprawy… Czy jednak moglibyśmy mieć jakiekolwiek wątpliwości powodzenia spektaklu wystawianego w Teatrze Studyjnym?

Żywe i wyraziste kreacje, w szczególności ta, oddana przez Daniela Misiewicza, wcielającego się w rolę Iwana Kuźmicza Podkolesina, czy też nieco tradycyjne, acz dzięki temu bardziej wiarygodne dla widza kostiumy i dekoracje, wysyciły jedynie znakomitość warsztatu Gogola i sprawiły iż „Ożenku” nie sposób nie polecić.

 

Grigorij Lifanov – aktor, reżyser, wykładowca sztuki aktorskiej. Absolwent Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej w Moskwie i Teatralnej Wyższej Szkoły im. Szczucina. Jest wykładowcą sztuki aktorskiej Rosyjskiego Państwowego Instytutu Kinematografii im. S.A. Gerasimowa – VGIK, sprawował także funkcję dyrektora artystycznego i głównego reżysera w teatrze w Jekaterynburgu (1997-1999).

W 2007 roku zrealizował w PWSFTviT w Łodzi przedstawienie dyplomowe Bobok Dostojewskiego, w którym za tytułową rolę student Wydziału Aktorskiego Łukasz Chrzuszcz otrzymał Złotą Maskę – najwyższe wyróżnienie przyznawane przez łódzkich krytyków dla najlepszego łódzkiego aktora.

Ożenek Ożenek Ożenek
Ożenek Ożenek Ożenek

 (Fot. – mat. prasowe)

Premiera już 7 stycznia br o godz. 19:07!

Przeczytaj także inne recenzje na Plastrze Łódzkim

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
fot._Piotr_Gamdzyk_scena_zbiorowa
Życie w Teatrze Powszechnym – recenzja
IMG_4356
Prawda w Teatrze Powszechnym – recenzja
01-wycinka-fot-natalia-kabanow
XXI MFSPiN: Wycinka – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*