7Nie brakuje nam w literaturze dzieł ponadczasowych, które pomimo upływu czasu pozostają aktualne i są chętnie adaptowane przez twórców na potrzeby filmu, sceny teatralnej, czy dzieła muzycznego. Jednym z takich utworów jest „Opowieść wigilijna” autorstwa Charlesa Dickensa, która tuż przed świętami wystawiana jest na deskach Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka. Spektakl w adaptacji Zdzisława Jaskuły i reżyserii Tomasza Dajewskiego to przyjemny w odbiorze teatr familijny, w którym klasyka przeplata się z nowoczesnością.

Historię najbardziej znanego na świecie starego sknery i zgorzkniałego samotnika – Ebenezera Scrooge’a oraz jego niesamowitej, świątecznej przemiany doskonale znamy. Zespół aktorski Teatru Nowego postanowił spolszczyć tę historię, więc w miejsce Scrooge’a w spektaklu dostajemy pana Skurcza (albo Szczura, jak za plecami mówią na niego ludzie), akcja rozgrywa się w naszym kraju i możemy nawet dojrzeć na scenie łódzkie akcenty – widok z okna biura Skurcza to nasza ulica Piotrkowska i jedna z kamienic przy skrzyżowaniu z ulicą Roosevelta.

Mimo zmian adaptacyjnych, charakter głównej postaci pozostaje wierny pierwowzorowi – Skurcz to materialista goniący jedynie za pieniędzmi i stroniący od ludzi, który obchodzenie Świąt Bożego Narodzenie uważa za głupotę. Dickensowskiej opowieści trzyma się również dalsza część fabuły, zgodnie z którą Skurcza nawiedza duch jego zmarłego wspólnika, a następnie trzy Duchy Świąt Bożego Narodzenia, po których wizycie bohater zmienia swój tok myślenia i zachowanie. W rolę głównego bohatera wcielił się Tomasz Kubiatowicz i zrobił to umiejętnie, choć od początku jego postać wywołuje w widowni przede wszystkim współczucie, a przydałoby się, by budziła więcej ambiwalentnych uczuć. Na scenie Kubiatowiczowi partnerowali Sławomir Sulej, Artur Gotz, Monika Buchowiec, Katarzyna Żuk, Paweł Audykowski i Przemysław Dąbrowski. Nie zabrakło też debiutów i na deskach teatralnych możemy po raz pierwszy zobaczyć bardzo uroczych: Miłkę Mielnik, Klarę Sulej oraz Janka Budzyńskiego. Stworzeni przez tą całą obsadę bohaterowie są na pewno barwni i od razu jednoznacznie podzieleni na pozytywnych i tych nieprzyjaznych.

joomplu:103372

W czasie spektaklu wiele zmienia się i dzieje tuż przed naszymi oczami, na samej scenie. Twórcy sztuki w efektach i wrażeniach wizualnych postawili bowiem na współczesność, w związku z czym w trakcie przedstawienia towarzyszą nam nowoczesne środki wyrazu, przykładowo projekcje wideo. Wizualnie jest więc bardzo dynamicznie i ciekawie. Jednakże jest też coś, co nie do końca zagrało w multimediach i, zwłaszcza w początkach spektaklu, podkład muzyczny z projekcji zagłusza trochę kwestie wygłaszane przez postacie. Niemniej jednak w dalszej części przedstawienia interesująco zaaranżowane dźwięki (raz urocze, innym razem niepokojące), dobrze zgrywają się z wydarzeniami na scenie.

W odbiorze „Opowieść wigilijna”, choć wydawać by się mogło, że będzie mocno uderzać w poruszające i wywołujące w widowni silne emocje tony, jest wyważona. Nie wzrusza i nie porusza aż tak, choć niesie za sobą refleksję. Tym samym faktycznie jest to spektakl rodzinny, który zwyczajnie przypomni o bożonarodzeniowej magii i uniwersalnych wartościach.

/fot. mat.pras. HaWa

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
szermier_022
Komedia romantyczna w Teatrze Powszechnym
iwona
Iwona, księżniczka Burgunda – recenzja
Balladyny
Balladyny i romanse w Teatrze Pinokio (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*