IMG_9940Jak wygląda niekomercyjny teatr w kraju rządzonym przez reżim? Mogliśmy się o tym przekonać idąc na Budę dla psa. Widok z góry. Widok z dołu. Gościem specjalnym XX Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych był kijowski Teatr DAKH.

Reżyser – Vladislav Troitskyi przygotował przedstawienie opowiadające o bieżących wydarzeniach, jakie mają miejsce na Ukrainie, w dużej mierze oparte na fragmentach greckiej tragedii Król Edyp, jak i dziełach Dostojewskiego. Nietypowa forma realizacji scenicznej (na środku sceny znajdowała się klatka, w której na dole zamknięci byli więźniowie – polityczni, opozycjoniści, rewolucjoniści, albo po prostu metaforycznie mówiąc, więźniowe własnych dusz i serc. Natomiast na górze siedzieli widzowie, którzy byli tym samym obserwatorami całego wydarzenia) sprawiła, że można było poczuć niemal na własnej skórze, wszystko to co czuje osoba pozbawiona wolności, człowieczeństwa, żyjąca w nieludzkich warunkach, mająca tylko jeden metr na spanie, mycie się i jedzenie – niczym pies w budzie na łańcuchu. Z tego łańcucha nie ma szansy na ucieczkę –ucieczkę do miejsca gdzie człowiek może decydować o własnym życiu. Naród natomiast milczy – pierwszy akt kończy się zamurowaniem więźniów w ciemnej ciasnej przestrzeni.

W drugim akcie rolę się odwróciły – to widzowie znaleźli się teraz w klatce a nad nimi krążyli aktorzy. Dramaturgii dodało oszczędne światło, ciemność, ciasnota, szczęk desek, wszystko po to, aby stworzyć, jak najbardziej naturalne warunki i zadziałać na wyobraźnię widza. I nawet jak ktoś próbował stawiać opory, efekt zamierzony został osiągnięty.

Warto podkreślić, że sztuka opierała się na ukraińskich, tradycyjnych pieśniach folkowych, które niczym chóry-modlitwy były przeszywającym o dreszcz błaganiem o pomoc. W ten sposób, choć był to komentarz do bieżącej sytuacji politycznej na Ukrainie przekaz tak naprawdę był uniwersalny, stawiający pytania o wolność, o rolę jednostki, o podstawowe prawa człowieka we współczesnym świecie.

Choć są to powtarzalne, sprawdzone metody budowania nastroju (scenografia, oświetlenie, dźwięk) to jednak w tym przypadku ma to silny wpływ na emocjonalny odbiór obrazu. Buda dla psa. Widok z góry. Widok z dołu pobudza u widza określone reakcje emocjonalne. Umiejętnie wykreowany nastrój przez aktorów pozwala angażować obserwatora w widowisko oraz podtrzymywać jego zainteresowanie. Prócz reakcji emocjonalnych, dobrze wykreowana atmosfera angażuje podświadomość, gdyż przenosi w miejsce akcji, czyniąc publiczność nie tylko świadkami, ale poniekąd uczestnikami akcji.
 
Choć ciężko mówić o profesjonalizmie Teatru DAKH, to jego wizytówką jest niewątpliwie prawda, ukazana w ciekawym stylu, plus kreatywny dialog z publicznością. Projekt ten zapewne był ważnym wydarzeniem w trakcie odbywającego się w naszym mieście XX Międzynarodowym Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
przypadek_adasia_miauczyskiego_20130324_1875650978
Letnia scena: Przypadek Adasia Miauczyńskiego – recenzja
kopciuszek3
Kopciuszek w Teatrze Pinokio – recenzja
25072013_033
Letnia Scena: Być jak Maria Janion – recenzja (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*