karamazowKaramazow to dramat w autorskiej adaptacji Jacka Orłowskiego, który mamy okazję oglądać od 19 stycznia w Teatrze im. Stefana Jaracza. Spektakl na podstawie powieści Fiodora Dostojewskiego, powieści ostatniej i jednocześnie uważanej za kulminację dorobku i twórczości rosyjskiego pisarza, jest także uważana za najwybitniejsze dzieło literatury światowej. Fabuła powieści, jej znaczenie,  zostały w pełni przedstawiona na deskach teatru.

Spektakl dotyczy zbrodni ojcobójstwa. Zagadkowe pytanie postawione już na samym początku widzowi – „kto zabił ojca”, powoduje, iż z zaciekawieniem, skupieniem przysłuchuje się on rozbudowanym dialogom oraz monologom aktorów. Odpowiedź na pytanie wpleciona jest w wątki wydarzeń z życia braci Karamazow. Czy jednak odpowiedź na nie jest jednoznaczna? Czy chodzi tu wyłącznie o popełnioną zbrodnię?

Dramat ten to poszukiwanie odpowiedzi na pytania o istnienie Boga, zła, miłości, sensu istnienia. Dylematy te, to w spektaklu osobiste poszukiwania braci. Każdym z nich targają odmienne, często skrajne emocje, zagubienie, bunt, miłość, złość a nawet nienawiść, szczególnie skierowana w osobę – ojca, „człowieka karamazowskiego”, pozbawionego wszelkich wartości i okrutnego. Bracia podejmują walkę pokonania znamiona jakie na nich ciąży, jakim zostali naznaczeni przez ojca. W zmaganiach kierują się oni osobistymi wartościami, które mają pomóc im znaleźć sens.

Dymitr jest człowiekiem namiętnym, zdolny do wszystkiego, skrajny i porywczy. To on rywalizował z ojcem o względy kobiety i to jego oskarżono o zabójstwo. Kolejny z braci Iwan, jest postacią, którą charakteryzuje inteligencja, poleganie na niej doprowadza go do przeciwstawienia się wszelkim prawom, Bogu i światu. Nienawidzi on ojca, osądza go, potępia. Alosza natomiast, jest przeciwieństwem braci. Jest on postacią pozytywną, która pragnie pomóc  braciom, ojcu. Alosza nikogo nie potępia, nie osądza. Kieruje się on wiarą, wyrozumiałością i miłością. Jest jednak tylko człowiekiem i także on przeżywa chwile zagubienia.

Próby braci o to by stać się lepszymi, to tak naprawdę zmagania każdego człowieka. Poprzez swoją drogę, osnutą cierpieniem, wątpliwościami, kryzysem wiary, uosabiają oni całą ludzkość, natomiast jako rodzina Karamazowów symbolizują każdą rodzinę. Emocje i namiętności targające bohaterami, ukazane zostały w doskonałej grze aktorskiej. Perfekcyjne wczucie się każdego z aktorów w odgrywaną rolę, potęguje odbiór tego co chciano widzowi przekazać – oglądając spektakl, każdy miał zobaczyć samego siebie.

W spektaklu mamy okazję zobaczyć pięciu bohaterów, tyle samo ciekawych, różniących się kreacji aktorskich. Z zaciekawieniem można podziwiać oraz analizować co chciano nam – widzom przekazać w tym zjawiskowym dramacie. Nie należy pominąć żadnej z kwestii, a osoby niezaznajomione z powieścią Dostojewskiego, mają o tyle trudniejsze zadanie, gdyż spektakl trwa niespełna trzy godziny.

Czy jednak poszukiwania zostały zwieńczone? Udało się odnaleźć sens wszystkiego? Przede wszystkim kto zabił ojca? Na te liczne pytania można uzyskać odpowiedzi, podczas podziwiania tak ciekawego, przejmującego widowiska jakim jest spektakl Karamazow. Zapraszam więc serdecznie do odwiedzenia teatru i obejrzenia spektaklu.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
plakat_de_luxe_net
de Luxe – ab’TEATR – recenzja
technika
Technika Punku Świetlnego – recenzja
PLAKAT_A3_audiencja1
Letnia Scena: Audiencja III, czyli Raj Eskimosów – recenzja
1 Komentarz
  • Kaśka
    25 czerwca 2013 at 18:37

    Zastanawia mnie jakość prezentowanych recenzji…
    Błędy interpunkcyjne i streszczenie zamiast recenzji… Wasza polonistka z gimnazjum nie byłaby z Was dumna, oj nie.

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*