DSC_4808

Zgeometryzowane emocje, miękkie i meandryczne, uformowane wyobraźnią, ludzkie uczucia, ujęte linearnymi kształtami prostych równoległych, przecinających się, siatką kontrastujących barw.

Płótna w pełni pokryte indywidualnymi doświadczeniami, przeniesionymi za pomocą, najprostszych wydawałoby się środków malarskiej ekspresji, z plecionymi elementami antropomorficznych, anatomicznych kształtów, z których jeden przeszywa i bada nas bezustannie.

Charakterystyczne już, a być może będące swoistym podpisem malarskim Dawidziuka, oczy spoglądają na widza z perspektywy jego osobistych przeżyć. Flirtują, postponują, wyszydzają i otaczają opieką, współczuciem, obserwując widza jego własnym spojrzeniem, przepuszczonym przez pryzmat wewnętrznych przemyśleń, obaw i radości.

Oczy opatrzności, wieczne i nieruchome. Starotestamentowe i współczesne. Oczy trwające ponad czasem, epoką, życiem jednego człowieka, artysty, czy konkretnego dzieła. Oczy pełne naszych emocji, autopsyjne, a jednocześnie niezbadane.

(Fot. Agata Kobierska)

***

Mikołaj Dawidziuk – urodził się 23 kwietnia 1944 roku na Podlasiu. Studiował w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Tkaniny. Dyplom uzyskał w 1969 roku w Pracowni Projektowania Tkaniny Drukowanej st. wykł. Hanny Orzechowskiej, Pracowni Tkaniny Unikatowej prof. Janiny Tworek-Pierzgalskiej i Pracowni Malarstwa prof. Stanisława Fijałkowskiego. W roku 1971 podjął pracę na stanowisku asystenta. Od roku 1989 prowadzi Pracownię Malarstwa. Tytuł profesora uzyskał w roku 2000. Twórczość w zakresie malarstwa i rysunku.

Malarstwo Malarstwo Malarstwo
Malarstwo Malarstwo Malarstwo

 

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
IMG_9738
26. MFKiG – wystawy w ŁDK (foto)
05042013_107
Błękitni Ludzie z Sahary i Sahelu w Galerii Starej ŁDK (foto)
IMG_9417
Wiejskie impresje w Domu Literatury (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*