IMG_2671W czwartek, 26 marca w Domu Literatury zorganizowano dwa wydarzenia związane z postacią Bohumila Harabala. O godz. 18 wernisaż wystawy fotografii Ladislava Michálka “Magiczny świat Bohumila Hrabala”, a godzinę po spotkanie z Maciejem Robertem, autorem książki “Perełki i Skowronki. Adaptacje filmowe prozy Bohumila Hrabala”, które poprowadził Jakub Łysakowski.

MAGICZNY ŚWIAT BOHUMILA HRABALA

Ladislav Michálek (ur. 1937) niezaprzeczalnie należy do grona „czułych barbarzyńców” skupionych wokół pisarza Bohumila Hrabala i jego Grobli Wieczności, jak zwykł Hrabal nazywać tylne skrzydło swojego domu na ulicy Na Hrázi (Na Grobli) w Pradze-Libni.

Michálka z Hrabalem zapoznał jego przyjaciel grafik Vladimír Boudník. W tym czasie Michálek fotografował proces stopniowej przemiany Libni, dzielnicy, której obraz można dziś odnaleźć już tylko w opowiadaniach Hrabala. Zdjęcia Michálka ukazują zakątki, małe uliczki, restauracyjki, domy, podwórka, pracownie rzemieślnicze, wyrzucone przez Wełtawę odpady, znikające ze ścian libeńskich domów napisy reklamowe. Pomiędzy nimi są również fotografie ówczesnych osobistości kultury nieoficjalnej, Hrabala, Boudníka, Bondy’ego i innych, czasami też subiektywnym okiem widziane wydarzenia historyczne, rok 1968 i 1969. Oko obiektywu wychwytuje detale, utrwala znikający świat.

joomplu:87443

PEREŁKI I SKOWRONKI – pierwsza w polskim piśmiennictwie książka poświęcona filmowym kontekstom twórczości Bohumila Hrabala.

Tą książką Maciej Robert dowodzi, jak pojemnym tematem są filmowe adaptacje prozy Bohumila Hrabala. Mówi się, że u Hrabala „nie istnieją peryferie życia”. Okazuje się, że z tych Hrabalowskich peryferii bardzo wiele widać. W centrum są analizy filmowych adaptacji czternastu utworów Hrabala – od „Perełek na dnie” po „Obsługiwałem angielskiego króla”. Koncentryczny układ książki sprawia, że staje się ona swego rodzaju przewodnikiem po XX-wiecznej historii, po czeskiej literaturze oraz biografii autora „Wesel w domu”. Widać, jak w „obłąkańczym słowotoku” Hrabala, w jego ”prozie, która nie przestaje być poezją” , w nagłym przechodzeniu od „zmyślenia” do „prawdy” (Dichtung und Wahrheit) załamują się XX-wieczne ideologie i stereotypy.

Książka Macieja Roberta ma też drugiego, skromnego bohatera. Jest nim Jirzi Menzel, który adaptował Hrabala w każdych warunkach – w czasach Praskiej Wiosny i później, w okresie tzw. normalizacji, także dziś. Te filmy wydobywają pewną cechę czeskiego charakteru, która Polakowi z daleka imponuje: lekceważącą postawę wobec historii, wzięcie w obronę małego człowieka, który biegnie za swoim marzeniem, nie rozumiejąc dziejowych zakrętów. Antybohater Hrabala dostaje rozgrzeszenie – jak Jan Dziecię w finale „Obsługiwałem angielskiego króla”. Jest w tym idea niby przyziemna, a w gruncie rzeczy mistyczna: nawet nieszczęście bywa szczęściem. ”Trzeba kochać wszystko to, co niemiłe” – Tadeusz Sobolewski.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
Baletowo i Portretowo w Galerii ŁTF (foto)
b1_copy
Fotofestiwal 2012: Performatywny Beuys (foto)
25062013_004
Maciej Kossowski – Miejsca w ŁTF (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*