nomanaW piątek, 6 marca o godz. 18 w ms2 rozpocznie się wernisaż wystawy Magda Moskwa. Nomana. Ekspozycję będzie można oglądać do 16 maja br.

Portrety Magdaleny Moskwy to nie wizerunki konkretnych osób, ale każdego z nas. Cielesność stała się dla artystki tematem, który pozwala najlepiej unaocznić uniwersalne dla wszystkich ludzi emocje oraz zmagania z czasem. Wkrótce w Muzeum Sztuki w Łodzi otwarta zostanie retrospektywna wystawa Magdaleny Moskwy – jednej z najbardziej oryginalnych i konsekwentnych współczesnych artystek pracujących z malarskim medium.

Artystka używa tradycyjnych i wymagających wielu umiejętności technik. W sposób bezkompromisowy uwiecznia ludzkie ciało – czy to malując portrety, czy tworząc „cielesne reliefy”. Na wystawie zaprezentowane zostaną najważniejsze obrazy z ostatnich dwudziestu lat, a także ubrania będące formami mentalnych kombinezonów, fotografie oraz instalacje. Dzięki temu pierwszemu całościowemu spojrzeniu na dorobek artystki można uchwycić kolejne przemiany twórczości Moskwy, ale też zaważyć bardzo indywidualny styl i wielość powtarzających się motywów. Pojawiają się one choćby w tle portretowanych osób (wzory kwiatowe) lub jako malarskie znaki szczególne wpisane w postacie.

Magdalena Moskwa znana jest z portretów kobiecych, które jednak nie są wizerunkami konkretnych osób, ale „posklejanymi” postaciami noszącymi cechy wielu ludzi, w tym samej artystki. Moskwa często koncentruje się na fragmentach ludzkiej anatomii, a szczególną uwagę przywiązuje do dłoni i stóp – jako niezwykle ekspresyjnych części ciała. Postacie na obrazach są wyraźnie doświadczone przez życie, wiele z nich przywołuje na myśl tradycję portretów trumiennych.
Skąd taka fascynacja cielesnością? Jak zauważa Magdalena Moskwa w rozmowie z Leną Wichierkiewicz: „Nasz stosunek do ciała jest bardzo złożony: z jednej strony budzi ono zachwyt, a z drugiej – odrazę i wywołuje lęki. (…) W ciele tężeją latami wszystkie emocje, całe nasze życie, psychiczne bagaże…”*. Artystka określa to jako efekt „opancerzania się” –  psychicznej i fizycznej obrony swojej indywidualności i kruchego ciała przed zewnętrznymi czynnikami. 
Eksplorowanie rzadkich i dawnych technik malarskich rozwinęło się wraz z zainteresowaniem konserwacją dzieł sztuki. Praktyka w tej dziedzinie zachęciła Magdalenę Moskwę do wykorzystania w swojej twórczości mało popularnych materiałów, jak zaprawa kredowa. Jej wieloletnie doświadczenia w tym zakresie widać w najnowszych pracach, które kuratorka wystawy Maria Morzuch określa mianem „cielesnych reliefów”. To prace z ogromnym pietyzmem oddające cechy skóry – organu, który oddziela nasze ciało od tego, co zewnętrzne. Dzieła te są odważną i bezkompromisową kontynuacją zainteresowań Magdaleny Moskwy –nowym etapem, ale też konsekwencją jej twórczej drogi.

Magdalena Moskwa studiowała Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych ( obecnie ASP) w Łodzi. Prezentowała swoje prace na indywidualnych wystawach  m.in. w: Galerii Opus w Łodzi, Galeria Wizytującej w Warszawie. W ostatnim czasie jej obrazy pokazywane były na wystawach: „Co widać. Polska sztuka dzisiaj” (MSN)  i „Corpus” (Zachęta) w Warszawie.

Kuratorka wystawy: Maria Morzuch
Architektura wystawy: Magdalena Moskwa i Maria Morzuch
Koordynator: Przemysław Purtak
Opracowanie graficzne zaproszenia i plakatu: Grupa Projektor

*cytat pochodzi z: Lena Wicherkiewicz, „Moje malarstwo jest próbą zaklinania ciała. Rozmowa z Magdaleną Moskwą”, w: Cielesne kontinuum, Toruń 2014, s. 19

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
glowne_chlewinska
Ł4K: Tralfamadoria Izabeli Chlewińskiej (foto)
P1100836
Tajemnice II Wojny Światowej w Experymentarium (foto)
plakat_-_wystawaDory_Hary
Błony – interfejs dla malarstwa i przestrzeni

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*