jozwiakOd 10 lutego do 5 marca w Galerii Chimera będzie można oglądać ekspozycję pn. Henryk Jóźwiak, rysunki, gwasze.

Wystawa ma charakter retrospektywny, dowodzi też, iż  szkicowanie, które odchodzi  obecnie nieco w zapomnienie, może być autentyczną pasją, głównym zainteresowaniem artysty jest bowiem rysunek odręczny, który w dobie komputerów i aparatów cyfrowych stał się niewygodnym i uciążliwym sposobem wyrazu artystycznego. Rysowanie z natury, pamięci, wyobraźni posługując się tradycyjnym piórkiem czy ołówkiem na papierze stało się passé. Wynika to zapewne ze zmiany stylu życia, szybkiego tempa codziennego życia i związanego z tym braku czasu, a przecież „ilość i pośpiech nie są przyjaciółmi artysty” (Mrożek S., Male listy, Warszawa 2000, s.11.), jak słusznie zauważył Sławomir Mrożek. Niewątpliwie, by przełożyć na papier jakiś fragment rzeczywistości, pejzażu , architektury czy ulotną myśl, trzeba się zatrzymać, wyciszyć. Niezbędna jest do tego cierpliwość, która jest także sekretem natury (zgodnie z filozofią Schopenhauera „wszystko, co doskonałe, dojrzewa powoli”), będącej źródłem inspiracji artysty, który sam przyznaje, iż niełatwo jest znaleźć właściwe miejsce w czasach odchodzenia od tradycji.

Henryk Jóźwiak rysuje od ponad 50 lat. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – najstarszej polskiej wyższej uczelni artystycznej. Po ukończeniu studiów, zdobywając tytuł artysty plastyka w zakresie architektury wnętrz, związany był z Łódzką Wytwórnią Filmów Fabularnych. Zajmował się też tworzeniem rysunków scenografii do filmów, miedzy innymi: „Faraona” w reżyserii J. Kawalerowicza,1963-1964; „Potem nastąpi cisza” J. Morgensterna, 1965; „Przygody z piosenką” S. Barei, 1968 ; „Znicza olimpijskiego” L. Lorentowicza,1968-1969.

Dla Henryka Jóźwiaka rysowanie jest prawdziwą pasją, pewnego rodzaju dialogiem ze światem zewnętrznym, próbą dostrzeżenia w nim tego, co ulotne, niepowtarzalne,  jest niejako spontanicznym i intuicyjnym zapisem własnych emocji oraz subiektywną dokumentacją otaczającej go rzeczywistości. Jego prace są rezultatem pewnych sytuacji, miejsc, których wyjątkowość sprowokowała, zmusiła  artystę do tego, by utrwalić je za pomocą kreski na papierze.
Ekspozycja obejmuje rysunki wykonane tuszem, piórkiem oraz gwasze, które nie były dotychczas pokazywane i powstawały w różnych okresach działalności twórczej, mniej więcej od połowy lat sześćdziesiątych do roku 2009, z czego wynika ich zróżnicowany charakter i tematyka.

Adriana Michalska
fragmenty tekstu do folderu

Henryk Jóźwiak – urodzony 21.06.1930 roku w Strzegocinie w woj. łódzkim. W latach 1954-1959 roku studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom w 1960 roku z tytułem artysty plastyka w zakresie architektury wnętrz – pod kierunkiem prof. Wojciecha Jastrzębowskiego i prof. Jana Kurzątkowskiego. Uczestniczył w zespołach filmowych w zakresie scenografii w realizacji następujących filmów: 1963-1964 „Faraon” w reżyserii J. Kawalerowicza; 1965 „Potem nastąpi cisza” J. Morgensterna 1968, „Przygoda z piosenką” S. Barei; 1968- 1969 „Znicz olimpijski” L. Lorentowicza. Od 1963 roku członek Związku Polskich Artystów Plastyków w sekcji architektury wnętrz. Od 1980 roku należy do Związku Nauczycielstwa Polskiego. W 1989 roku został wyróżniony odznaką – Zasłużony Działacz Kultury.

/fot. Jezioro Sulejowskie – fragment, 1995, tusz, piórko, 60 x 80 cm, fot. Adriana Michalska

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
plakat_en
Gwiazdy Fotofestiwalu 2014
mfg
15. Międzynarodowe Triennale Małe Formy Grafiki
007arytmia
Arytmia w Oficynie (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*