plakatOd 26 do 28 kwietnia w Łodzi organizowana będzie kolejna edycja Festiwalu Sztuki Wideo – Punkty Widzenia. Ideą Punktów widzenia jest stworzenie warunków umożliwiających spotkanie osób zainteresowanych  współczesną sztuką wideo.

Festiwal jest platformą prezentacji dokonań i zjawisk w najnowszej sztuce wideo jak i sposobnością wymiany myśli, doświadczeń oraz umiejętności  pomiędzy artystami ze znacznym dorobkiem oraz twórcami debiutującymi na polu sztuki. W ramach Punktów Widzenia odbywa się konkursowy przegląd prac wideo studentów i absolwentów uczelni artystycznych i uczelni z wydziałami artystycznymi.

Program Festiwalu

26 kwietnia, piątek
Miejsce: 6 dzielnica (Piotrkowska 102)

17:30 – 18:30 – Otwarcie III Festiwalu Sztuki Wideo Punkty Widzenia/
Wernisaż wystawy wideo artystów z Berlina
Tytuł: Under Construction
Kurator: Ewa Surowiec
Artyści: George Drivas, Niklas Goldbach, Gabriele Stellbaum, Tom Schön, Faye Mullen, Melanie Manchot, Ming Wong
Performance audiowizualny: Stella Veloce i Katie Dunbar
19:00 – 20:15 – Karol Radziszewski – wideoprezentacja.
20:15 – 20:30 – Krótka przerwa.
20:30 – 21:45 – Wiktor Polak – wideoprezentacja.
21:45 – 22:00 – Krótka przerwa.
22:00 – 23:15 – Aleksandra Ola Kubiak – wideoprezentacja.
23:30 – … Afterparty – zagra: Marcus Saudy

27 kwietnia, sobota
Miejsce: ms2 (Ogrodowa 19)

11:00 – 12:45 – Oprowadzanie po wystawie Themersonowie i awangarda – ms2 – parter.
12:45 – 13:00 – Krótka przerwa.
13:00 – 14:00 – Projekcje prac wideo zakwalifikowanych do konkursu głównego Festiwalu – ms2 – sala audiowizualna.
14:00 – 14:30 – Krótka przerwa.
14:30 – 15:30 – Projekcje prac wideo zakwalifikowanych do konkursu głównego Festiwalu – ms2  – sala audiowizualna.
15:30 – 16:00 – Krótka przerwa.
16:00 – 16:30 – Projekcje prac wideo zakwalifikowanych do konkursu głównego Festiwalu – ms2 – sala audiowizualna.
17:00 – 19:00 – Przerwa obiadowa / prezentacja 12 wywiadów z polskimi projektantami graficznymi – spotkanie z Agatą Szydłowską / wydarzenie Małej Litery – ms2  – sala audiowizualna.
19:00 – 20:15 – Agnieszka Kalinowska – wideoprezentacja – ms2  – sala audiowizualna.
20:15 – 20:30 – Krótka przerwa.
20:30 – 21:45 – Artur Żmijewski – wideoprezentacja – ms2 – sala audiowizualna.

Miejsce: 6 dzielnica (Piotrkowska 102)

22:30 – … Afterparty.

28 kwietnia, niedziela
Miejsce: Muzeum Sztuki (Więckowskiego 36)

11:00 – 13:30 – Oprowadzanie po wystawie „Cezary Bodzianowski. To miejsce nazywa się Jama” oraz sali neoplastycznej

Miejsce: ms2 (Ogrodowa 19)

14:00 – 15:00 – Projekcje prac wideo zakwalifikowanych do konkursu głównego Festiwalu
15:00 – 15:30 – Krótka przerwa.
15:30 – 17:00 – Projekcje prac wideo zakwalifikowanych do konkursu głównego Festiwalu
17:00 – 19:00 – Przerwa obiadowa
19:00 – 20:15 – Alicja Żebrowska – wideoprezentacja
20:30 – Ogłoszenie wyników, wręczenie nagród
21:00 – 22:30 – Projekcje nagrodzonych prac

Wystawy towarzyszące:

// Zapis Konstrukcji //

Kurator: Ewa Surowiec
6 dzielnica, ul. Piotrkowska 102
26.04 – 04.05.2013

Wystawa pokazuje pozycje w sztuce artystów wideo różnych generacji, mieszkających w Berlinie lub z nim związanych i koncentruje się na dynamicznym charakterze miasta. Ciągle zmieniająca się populacja sprawia, że jego rytm staje się polem ciągłego transferu i procesu wymiany. Postindustrialna specyfika opuszczonych przestrzeni miejskich skonfrontowana ze współczesną architekturą tworzy fuzję dystopicznych krajobrazów, pomników socjalistycznych i kapitalistycznych struktur. Pojedyncza osoba zderzona z urbanistyczną geometrią ogromnej skali jest punktem stycznym do odkrywania różnorodności otoczenia, przypadków, kultur, jednostek, patologii i nerwic, jakie nosi w sobie duże miasto. Berlin jest dla wielu osób tymczasowym domem, dla innych stanowi miejsce, którego nigdy nie opuścili, doświadczyli okresu podziału na część wschodnią i zachodnią i są głęboko związani z jego skomplikowaną historią. Podejście do procesu konstruowania dzieła sztuki w odniesieniu do idei egzystencji w mieście, sprzeczność pomiędzy naturą a sztucznością, odsłania sposób w jaki architektura, materiały, środowisko kształtuje percepcję i sposób widzenia świata. Wyselekcjonowane prace stają się żywą platformą eksploracji sztuki współczesnej, w której wykluczona zostaje zamknięta formuła, a głównym punktem odniesienia jest pluralizm narracyjny, bazujący na doświadczeniu przestrzeni urbanistycznej. Tytuł zakłada również tworzenie otwartej struktury dla nowych pomysłów, interpretacji i wskazuje na nieodkryte możliwości czytania wewnętrznej mapy miasta, jej tworzenia i możliwości potencjalnej przemiany i rozwinięcia. Myśląc o ekspansywnym rozwoju Berlina od wczesnych lat 90 – tych do momentu obecnego i jego intensywnym oddziaływaniu, szczególnie na polu kulturalnym, nasuwa się myśl o jego jednoczesnej destrukcyjnej sile.

Artyści badają koncepcję miasta przyszłości i mechanizmy przekształcania się utopii czy koncepcji zrównoważonej architektury w anarchistyczną, niekontrolowaną rzeczywistość lub zniszczenie, kiedy miejski pomnik architektury upada razem z umierającą częścią kultury. Pozycja jednostki i jej stosunek do masy społecznej i przestrzeni zostaje wykreowany przez polityczne siły i zmieniające się systemy.

Przedmiotem poszukiwań artystów jest powiązanie ciała, procesów psychologicznych, analizowania nieobecności i obecności w czasie i w odniesieniu do przestrzeni urbanistycznej i jej historii. Sprzeczności i podobieństwa pomiędzy sztucznymi i naturalnymi formami rzeczywistości stają się punktem wyjścia dla refleksji nad obrazem współczesnego świata i możliwych wizji przyszłości.

Berlin jest też miejscem, gdzie różne tożsamości, języki, płcie zderzają się ze sobą, uwalniając przy tym dużą energię, zawierającą w sobie punkty zapalne ewentualnych konfliktów, jednocześnie stając się próbnym modelem funkcjonowania harmonijnego systemu społecznego.

Wystawa odzwierciedla wiele sposobów filtrowania, doświadczenia i impulsów współczesnego, dużego miasta, jakim jest Berlin. Układ filmów, zestawienie staje się obszarem interakcji pomiędzy różnymi punktami narracji filmowej, kreując odmienne konstelacje realności korespondujące ze sobą na wielu różnych poziomach.

Artyści: George Drivas, Niklas Goldbach, Gabriele Stellbaum, Tom Schön, Faye Mullen, Melanie Manchot, Ming Wong, performance audiowizualny: Stella Veloce.

// Gwiazdki z Trzynastki //

Kurator: Konrad Kuzyszyn
Współpraca: Łukasz Ogórek
Galeria Manhattan, Piotrkowska 118
16.04 – 04.05.2013

Pracownia V13 wzięła swoją nazwę od numeru dawnego magazynu piwnicznego, który Konrad Kuzyszyn i Łukasz Ogórek zaadoptowali na potrzeby Pracowni Fotografii i Obrazu Video, w łódzkiej ASP. Z tego miejsca wywodzą się artyści tworzący wartościowe, subtelne, a czasem dowcipne obrazy czasoprzestrzenne. Wystawa w Galerii Manhattan prezentuje prace dostrzeganych dziś w świecie sztuki twórców, którzy w „trzynastce” kształtowali swoje osobowości.

Obserwacja świata, realizacje prac na konkretny temat, indywidualna korekta i nieustanne analizowanie sztuki współczesnej – wszystko to miało wykształcić kulturę estetyczną i emocjonalność studentów Konrada Kuzyszyna. Służyło temu miejsce, w którym uczestnicy zajęć mieli czuć się jak u siebie w domu. Odwiedzana przez uznanych twórców, jak Mirosław Bałka, Zbigniew Libera czy Marek Chlanda i skupiająca grono ludzi, w którym studenci uczyli się mówić o sztuce i własnej twórczości, pracownia była kuźnią kształtujących się indywidualności artystycznych.

Pierwszy krok we wprowadzeniu nowych mediów na łódzką ASP nastąpił w 1971 roku, kiedy z inicjatywy profesora Fijałkowskiego powołano pierwszą w Polsce pracownię Fotografii i Filmu, poprowadzoną przez Zbigniewa Dłubaka, a później Ireneusza Pierzgalskiego. W 2002 roku przejął ją Konrad Kuzyszyn, który skoncentrował się na nowych zagadnieniach. Jak odróżnić recordnig rzeczywistości od budowania utworu skłaniającego do refleksji, czym jest plastyczny utwór czasoprzestrzenny, jakie konsekwencje występują przy zmianie jednego obrazu w drugi, czym jest hybryda medialna, etc.

Dzięki doświadczeniom wyniesionym z pracowni, absolwenci uzyskali łatwość posługiwania się narzędziami multimedialnymi, między innymi kamerą. Jednak najważniejsze było zawsze stworzenie sensotwórczego komunikatu. Ta przejrzystość odróżnia „łódzką szkołę” od wielu środowisk sztywno podporządkowanych artystycznym strategiom. Określenie „szkoła” należy wziąć w cudzysłów, ponieważ „gwiazdki” stanowią grupę indywidualności – skromnych i naturalnych – obserwujących rzeczywistość i przekształcających ją w sztukę.

Uczestnicy:
Agata Bielska, Agnieszka Chojnacka, Anna Orlikowska, Wiktor Polak, Jarosław Szewczyk i inni.

„Gwiazdki z trzynastki” to kilka osób, reprezentujących większe grono trzynastkowiczów. Łączyła nas swoistość. Nie wyimaginowana, ale wspólnie stworzona w sali nr 13. Pod ziemią Akademii, użyźniająca ją. W zgodzie z naszymi sumieniami i potrzebami wyższymi niż wypełnienie indeksu. Łączyło nas porozumienie w poszukiwaniu alternatywy komunikatu artystycznego oraz przemożna potrzeba ładu duchowego. Stawialiśmy na samych siebie. Naszość się sprawdzała (zwłaszcza na plenerach), więc lubiliśmy ją. Oglądanie prac po wielokroć, analizy do późna, sprzeczki, czasem łzy – stworzyły spoiwo. Nie potrafimy zapomnieć. Trzynastka trwa i trwać będzie. Jest w nas. Dziękujemy sami sobie. – Konrad Kuzyszyn.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
Alicia_Martin_installation
Rusza UNIQA Art Łódź (foto)
Wystawa „Wzornictwo” na 4 lata Project Art w Porcie Łódź (foto)
quadro
IV Międzynarodowe Biennale Obrazu „Quadro-Art 2014”

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*