IMG_1344W czwartek, 21 listopada w Domu Literatury odbyło się spotkanie wokół „Opowieści graficznych” Juliana Antoniszczaka, w którym udział wzięła córka Artysty – Malwina Antoniszczak. Poprowadził je Maciej Robert.

Rok 2013 należy do Antonisza. Monumentalna, retrospektywna wystawa dzieł tego klasyka animacji w warszawskiej Zachęcie i krakowskim Muzeum Narodowym zbiega się w czasie z wydaniem nieznanych dotąd opowieści graficznych. Antonisz był bezsprzecznie najbardziej totalnym artystą w dziejach polskiego kina: reżyserem, scenarzystą, autorem oprawy plastycznej, kompozytorem, a także wynalazcą i konstruktorem aparatury, za pomocą której realizował swe filmy. Publikacja Korporacji Ha!art pokaże go także jako niezwykle oryginalnego twórcę opowieści graficznych i komiksów.

Unikatowe historie obrazkowe, stworzone przez Antonisza na przestrzeni czterdziestu lat w różnych momentach jego życia, stanowią bezcenne uzupełnienie twórczości artysty. Książka odzwierciedla różnorodność tematów i technik narracyjno-graficznych stosowanych przez autora – poczynając od młodzieńczej, 64-stronicowej próby „Przygody Hitlera” z 1954 roku, przez obszerny scenopis obrazkowy do niezrealizowanego filmu „Pierony” (lata 70.), aż po liczący dwadzieścia dwie strony fotokomiks „Jak powstało Muzeum Filmu Non-Camera” (1984 r.). Wszystkie wymienione realizacje stanowią świadectwo nieprzeciętnej wyobraźni, znakomitego zmysłu obserwacji i surrealistycznego poczucia humoru, wspartych inwencją formalną, widoczną w wykorzystaniu przez artystę szerokiego arsenału środków plastycznych. „Realizacja filmów eksperymentalnych metodami grafiki artystycznej poprzez odbijanie grafik bezpośrednio na taśmie filmowej z pominięciem kamery filmowej jest szansą na stworzenie filmu będącego autentycznym dziełem sztuki” – pisał artysta w swoim „Manifeście artystycznym grupy twórczej Non-Camera” z 1977 roku. W wyniku interwencji autora film – jako unikatowy obiekt – zyskuje rangę obiektu sztuki, a sama taśma filmowa nabiera cech „hipergęstej” sekwencji grafik, w której rozbity na fazy ruch budzi skojarzenia z narracją komiksową. Tego rodzaju podejście do materii filmowej pozwala wpisać Antonisza nie tyle do grona „filmowców”, co raczej intermedialnych, awangardowych artystów, traktujących swoje kinematograficzne realizacje jako część większego, interdyscyplinarnego (lub postdyscyplinarnego) projektu.

Julian Józef Antonisz (1941-1987, właść. Julian Antoniszczak) – wielokrotnie nagradzany na polskich i międzynarodowych festiwalach twórca filmów animowanych i eksperymentalnych, jeden ze współzałożycieli krakowskiego Studia Filmów Animowanych, kompozytor i wynalazca. Zrealizował trzydzieści sześć filmów, których większość została narysowana bezpośrednio na taśmie filmowej, bez użycia kamery. Taki sposób tworzenia zgodny był z jego wizją artystyczną sformułowaną w 1977 roku w „Manifeście artystycznym Non-Camera”.

Ukończył średnią szkołę muzyczną oraz studia na Wydziale Malarstwa i Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Wcześniej przez jeden semestr studiował też fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wykształcenie na tak różnych kierunkach ułatwiło mu tworzenie kina prawdziwie autorskiego: filmy według własnych pomysłów samodzielnie reżyserował i animował, komponował do nich muzykę i opracowywał dźwięk, a przy tym wszystkim używał konstruowanych przez siebie urządzeń. Opracował wiele własnych technik bezpośredniego oddziaływania na taśmę filmową, eksperymentował nawet z wydrapywaniem dźwięku na ścieżce dźwiękowej. Filmy Antonisza stanowią nieodłączną część większości reprezentatywnych pokazów polskiej animacji.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
14022013_038
Spotkanie ze Zbigniewem Kruszyńskim (foto)
IMG_3853
VII Festiwal Puls Literatury w Łodzi – dzień dziewiąty (foto)
Maria Duszka w Domu Literatury (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*