999_movingtbarakhdXXII Łódzkie Spotkania Baletowe sięgnęły po spektakle z najwyższej półki. Dowodem na to jest wizyta Ballet National de Marseille z baletem „Moving Target”.

„Moving Target” stanowi niezwykły przykład piękna baletu nowoczesnego. Inspiracją do powstania spektaklu, pod wodzą Frédérica Flamanda, były dzienniki Wacława Niżyńskiego, wielkiego artysty, tancerza i choreografa, który był jednym z prekursorów tańca współczesnego. Człowiek, który był natchnieniem dla wielu, sam borykał się w problemami psychicznymi, większość życia spędzając na leczeniu w zakładzie psychiatrycznym. Przeżycia wewnętrzne artysty znajdują swoje odzwierciedlenie w trakcie trwania całego spektaklu. Artyści tworzą anturaż do zagadnień takich jak wyobcowanie, poczucie destabilizacji, próba wtłoczenia życia w karby normalności i rozdarcie pomiędzy tym co czujemy, a tym co próbuje stworzyć z nas społeczeństwo. Schizofrenia z głowy Niżyńskiego przekłada się na każdy ruch sceniczny.

Cała problematyka ubrana została w niezwykłą formę. Flamand zaprosił do współpracy przy tworzeniu tego widowiska nowojorskich architektów z pracowni Diller+Scofidio. Ten mariaż zaowocował niezwykle efektowną scenografią. Wykonana przez pracownię Diller+Scofidio praca stanowi doskonały przykład jak można bawić się przestrzenią sceniczną, wykorzystując obecne techniki.

visuel_afficheTe_Fabien_de_Cugnac_

Problematyka rozdarcia została przedstawiona w otoczeniu nowoczesnych form, które sprawiają, że całe przesłanie spektaklu zaczynamy odnosić do sytuacji współczesnego człowieka. Użycie projekcji wideo, w których ukazane są sposoby na osiągnięcie „normalności” w każdym nurtującym nas obecnie aspekcie życia (problem osiągnięcia idealnej sylwetki, ujarzmienia ludzkiej seksualności i mentalności) pokazują dosadnie, że nie lubimy wszelkich odchyłów od wyznaczonych społecznie standardów, boimy się, a co za tym idzie piętnujemy, to co inne. Bo inny znaczy wróg. Ogromne lustro zawieszone pod kątem 45°, nie dość, że robi piorunujące wrażenie na odbiorcy, dodatkowo potęguje efekt rozdarcia, załamania i wprowadza na scenę element iluzji.

„Moving Target”, czyli nowoczesne widowisko o odwiecznych problemach.

MOVING TARGET
choreografia: Frédéric Flamand
scenografia i video: Diller+Scofidio
muzyka: Jan-Sebastian Bach, Jean-Paul Dessy, Laurent Jadot, Acid Kirk, Arvo Pärt, Seal Phüric, Alfred Schnittke, Dymitr Szostakowicz, Vodenitcharov, Galina Ustvolskaïa

fot. Barak mat.prom.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
z2
Zorro w Teatrze Muzycznym – recenzja (foto)
fst
33 FST: Przypadek Klary – recenzja
savannah_bay_20130323_1258398542
Letnia Scena: Savannah Bay – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*