izabela_maciejewskaFestiwal Wolności Passion for Freedom 2014, jak co roku, odbędzie się późną jesienią, w dniach 5-15 listopada w Embassy Tea Gallery (nieopodal Tate Modern) w Londynie.

Festiwal to coroczna wystawa prac „odważnych artystów”, którzy poprzez sztukę odpowiadają na trzy zasadnicze pytania: czy jest wolność? Jak Łatwo ją utracić? Jak trudno ją odzyskać?

Założyciele festiwalu to niezależna grupa przyjaciół z różnych krajów, głównie z Polski i Wegier, którzy od ponad 6 lat mówią „sprawdzam” wolności słowa i ekspresji artystycznej na świecie. Ich celem jest promowanie i ochrona praw człowieka poprzez sztukę.  Niewygodny dla wielu polityków festiwal cieszy się ogromnym sukcesem i jest wspierany przez światowej sławy artystów, takich jak: Ai Weiwei, Mehdi-Georges Lahlou czy irański reżyser Jafar Panahi.

– Ai Weiwei to bezkompromisowy chiński artysta i performer, który na swoim blogu opublikował raport dotyczący korupcji w Chińskiej Partii Komunistycznej oraz rozlicza rząd za tragedię  jaka dotknęła szkoły syczuańskie w której zginęło ponad 5 tysięcy dzieci. W 2011 roku przez 81 dni był przetrzymywany bez żadnych oficjalnych powodów i  został dotkliwie pobity przez policję. Do dziś ma zakaz udzielania wywiadów oraz podróżowania jako następstwo rzekomych „przestępstw gospodarczych”.

– 29-letni francusko-marokański artysta Mehdi-Georges Lahlou w swojej sztuce nawiązuje do religii pokazując fragmenty Biblii i Koranu miedzy innymi odbite na jego nagim ciele. W wielu krajach muzułmańskich, jak również w samym Maroku, wywołało to oburzenie, pogróżki i groźby śmierci pod adresem artysty mimo, iż jego sztuka nie była tam pokazywana.

– Irański reżyser Jafar Panahi był kilkakrotnie aresztowany za promowanie wolności kobiet oraz aktywność przeciwko Islamskiej Republice Irańskiej. Ostatecznie skazany, może filmować jedynie we własnym domu i filmując tylko jednego dozwolonego przez sąd aktora – siebie samego. Każdy, kto z nim współpracował został zastraszany i ma zakaz opuszczania kraju.

W tym roku PFF nominuje z całego świata 15 filmów, 10 książek, 10 dziennikarzy oraz wysokiej klasy 52 artystów (m.in. z Polski, Wielkiej Brytanii, Peru, Wenezueli, Iranu, Izraela, Syrii, Tajwanu, Chin, Korei Południowej, Ukrainy, Niemiec, Belgii, Holandii, Francji, Hiszpanii, Wloch, Grecji, Stanow Zjednoczonych i Australii). Niektórzy artyści ukrywają się pod pseudonimem w obawie przed represjami, część z nich nie może przyjechać na festiwal, ponieważ jest uwięziona, ma zakaz opuszczania kraju, nie może udzielać wywiadów lub jest zastraszana. Najmłodszy artysta ma 18 lat, najstarszy – 64.

GETTOXXI

Wśród polskich artystów można obejrzeć prace: Maji Wolnej, Alicji Kozaneckiej, Mariki Rus, Pawła Króla oraz Izabeli Maciejewskiej.

Iza Maciejewska, absolwentka łódzkich uczelni artystycznych: ASP oraz PWSFTviT zajmuje się instalacją, sztuką video, fotografią oraz rzeźbą. W swojej twórczości porusza problem samotności, stygmatyzacji i alienacji człowieka – „odmieńca”; poczucia wykluczenia oraz poszukiwania własnej tożsamości. Dotyka również tematu uniwersalizmu, nieświadomości zbiorowej oraz rytualnego charakteru sztuki.

Instalacja artystki Getto XXI (Tęczowa Mapa) przedstawia problem uwikłania w odmienność, która nie jest odmiennością „z wyboru”. Praca jest refleksją nad naturą człowieka w kontekście współczesnej cywilizacji. Czy ludzkość nauczona doświadczeniem Holocaustu, wyciągnęła wnioski z lekcji historii i odrzuciła atawizmy i uprzedzenia? Czy szukający odwagi, by „wyjść z szafy” ku wolności mogą oczekiwać na wsparcie społeczeństwa czy są skazani na ostracyzm? 

Symboliczna tęczowa kolorystyka (wybrana przez społeczność LGBT) staje się stygmatem. Strój więźnia poprzez zastosowane kolory przemienia się w strój klowna. Bo czyż lęk przed odmiennością, nie jest w dzisiejszych czasach komiczny i tragiczny zarazem? Odbieranie drugiemu człowiekowi prawa do równego traktowania i życia  w zgodzie z własną naturą, tylko dlatego, że należy do tzw. „mniejszości” w wielu krajach wciąż jest „normą”.

W kategorii „film” do finału przeszedł dokument Andrea Austoniego „Freedom on the Fence”. Film to historia plakatu w Polsce: od II wojny światowej aż do upadku komunizmu –i paradoks rozwijania się sztuki najwyższej klasy pod komunistycznym reżimem.

Wśród wyróżnionych dziennikarzy na gali potwierdził swoją obecność między innymi Dunczyk Lars Hedegaard, wielokrotnie zastraszany za swoja publicystykę. W 2003 miała miejsce próba zamachu na jego życie z rąk islamisty przebranego za listonosza. Tuż po tym wydarzeniu, Duński premier oficjalnie potępił atak mówiąc, że próba zamachu na dziennikarza to nie tylko próba zabicia dziennikarza, ale również zamach na wolność słowa.

W tym roku Passion for Freedom wsparła Madonna wyróżniając go w maju 2014 wśród grupy wybranych do projektu Art For Freedom.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
53 Aukcja Promocyjna
wspolnyprojekt
Katarzyna Baług laureatką Wspólnego projektu
Muzeum Sztuki w Łodzi – rozwój zasobów cyfrowych

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*