projekt_A._DworakowskiW piątek, 2 marca w Teatrze Pinokio odbędzie się cykl spotkań uświetniających postać wybitnego twórcy, Bruno Schulza. Polski prozaik, grafik, malarz urodził się w 1892 roku, a zmarł w 1942 roku. Uznawany jest za jednego z najwybitniejszych artystów tworzących w pierwszej połowie XX wieku.

W ramach Nocy z Schulzem odbędzie się wernisaż wystawy grafik Andrzeja Dworakowskiego, spektakl teatralny, spotkanie literackie oraz projekcja filmów. Wstęp: 12/20 zł.

godz. godz. 19 /duże foyer/
Otwarcie wystawy grafik Andrzeja Dworakowskiego, autora scenografii do spektaklu „Bruno Schulz: Historia występnej wyobraźni” w reżyserii Konrada Dworakowskiego.  
 
Grafik, malarz, scenograf. Urodzony w 1954 roku w Lidzbarku Warmińskim. Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Grafiki Warsztatowej pod kierunkiem prof. A. Rudzińskiego, aneks z malarstwa pod kierunkiem prof. T. Pągowskiej. Zajmuje się grafiką warsztatową, rysunkiem, malarstwem, sztuką akcji oraz scenografią i aranżacją wystaw muzealnych. Od 1976 roku członek grupy WARSZTAT (Marek Jaromski, Andrzej Kalina, Andrzej Dworakowski). Od 1987 roku wykładowca Katedry Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej.  Liczne realizacje scenograficzne (w Białostockim Teatrze Lalek m.in.: „Żywa klasa”, „Krótki kurs piosenki aktorskiej”, „Państwo Fajnackich”, „Krótki kurs wychowania seksualnego”; „Gianni” w Teatrze 3/4 Zusno; „Wznowienie” w Teatrze Dramatycznym im. A. Węgierki w Białymstoku oraz w teatrach dla dzieci w Warszawie, Rzeszowie, Lublinie). Jego prace znajdują się w zbiorach m. in.: Galerii Arsenał w Białymstoku, Galerii Zachęta w Warszawie, Muzeum Śląskim w Katowicach.

godz. 19:30
spektakl „Bruno Schulz: Historia występnej wyobraźni”  w reżyserii Konrada Dworakowskiego

Inspiracją dla reżysera Konrada Dworakowskiego do stworzenia „Historii występnej wyobraźni” są  opowiadania pochodzące ze „Sklepów cynamonowych” i „Sanatorium pod klepsydrą”. Scenografia autorstwa Andrzeja Dworakowskiego powstała z inspiracji grafikami Bruno Schulza, a całość domyka muzyka Piotra Klimka. Na scenie realizatorzy wykreują niesamowity świat wyobraźni, mitologii, dzieciństwa i arkadii, który odkrył przed nami w swojej prozie Schulz. Spektakl pozornie pozbawiony dialogów, wymaga od widza skupienia się na działaniu aktora i jego pracy nad animacją lalki.

Po spektaklu:
Spotkanie z Krzysztofem Miklaszewskim autorem książki „Zatracenie się w Schulzu”

Pięćdziesiąt lat życia i tylko pięcioletnia działalność literacka. Dwa zbiory opowiadań, pięć drobnych utworów prozatorskich, dwadzieścia pięć recenzji i krytyk umieszczonych na łamach czasopism oraz garść ocalałych listów – to cały dorobek nauczyciela rysunków drohobyckiego gimnazjum, Brunona Schulza. Wystarczający jednak, aby wejść na stałe do literatury światowej. W recepcji jego twórczości uderzają skrajnie różne opinie krytyki lat trzydziestych, potem głębokie milczenie w pierwszym dziesięcioleciu powojennym, a następnie ,,wskrzeszenie dzięki Jerzemu Ficowskiemu i Arturowi Sandauerowi. W końcu Schulz zaczął stawać się modny, a nawet był czytany. Jego książki przełożono na ponad dwadzieścia języków świata. Zadziwiał nie tylko literaturoznawców, ale i młodego czytelnika. Co więcej w ciągu ostatniego półwiecza stał się inspiracją znanych artystów rozlicznych dziedzin: sztuk plastycznych, teatru, filmu, filmu animowanego i muzyki. Ten aspekt oddziaływania Schulza jest głównym motywem książki Krzysztofa Miklaszewskiego, który od 35 lat tropi jego ślady we wszystkich dziedzinach sztuki. Udało mu się także dotrzeć do tajemnic stricte rodzinnych, którymi dzieli się z czytelnikiem.

godz. 21:30
Projekcje filmów, reżyseria Krzysztof Miklaszewski

„Ostatni z Schulzów” to dokumentalna opowieść o losach ocalonego z holocaustu i żyjącego w Europie rodzeństwa: bratanicy i bratanka Brunona Schulza. Tło filmu stanowi historia drohobyckiej rodziny Schulzów zdokumentowana zarówno w relacji z warszawskiej wystawy „Bruno Schulz. Ad memoriam”, jak i w kilku londyńskich rozmowach z Jakubem, ostatnim z Schulzów…

„Ulica Krokodyli nad …Tamizą” to z kolei filmowa próba uchwycenia fenomenu teatralnej inscenizacji prozy Schulza przez twórców brytyjskiego Theatre de Complicite pod kierunkiem Simona Mc Burneya. Ujawniające prawdziwą fascynację Schulzem reżyserskie credo zderzone zostaje nie tylko z opiniami prominentnych londyńskich krytyków. Niespodziewanym bowiem komentarzem stają się wyznania żyjących na wyspach uczniów Brunona z Lydią Burstin – dziewczynką z perwersyjnych grafik.

godz. 22:30
Nocne rozmowy o Schulzu.

/fot. A. Dworakowski

Zobacz także:

Bruno Schulz: Historia występnej wyobraźni – recenzja

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
mlodduchtanca
Młody Duch Tańca w Teatrze Wielkim
Miss Saigon w Teatrze Muzycznym
Impro Atak! Tarantino – krwawa pulpa w Teatrze Nowym

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*