niemategozlegoJedynym niepodważalnym uczuciem, czy też może odpowiedniej byłoby rzec – stanem, na świecie jest samotność. Przekonuje się o tym czwórka głównych bohaterów Nie ma tego złego. Każdy z nich stoi na kompletnie odmiennym biegunie zarówno jeśli chodzi o wiek, doświadczenie czy choćby zainteresowania. Wszystkim jednak nieodłącznie towarzyszy smutek i samotność. Pustka, którą próbują wypełnić.

Kiedy los porzucił ich i skazał wyłącznie na samych siebie trudno jest im się odnaleźć. Sklejanie siebie na nowo nie jest łatwym zadaniem do spełniania w pojedynkę. Potrzebny jest drugi człowiek. A wiadomo, że bliskość fizyczna w takim stanie psychicznym jest pożądana najbardziej, bo jawi się jako najprawdziwsze połączenie z drugą istotą, podczas gdy jest tylko chwilową namiastką. Ale film ten pokazuje, że od biologicznych potrzeb organizmu nie da się uciec.

Mikkel Munch-Fals nakreślił nam postacie niezwykle połamane i pokrzywdzone, niemogące sobie poradzić ani ze sobą, ani z rzeczywistością. Teoretycznie nie zostali sami – tak naprawdę to dwie pary złączone na zasadzie rodzic-dziecko. Relacje rodzicielskie są jednak odrzucone, początkowo może starają się je utrzymać, ale niespotykane wydarzenia zajmują głowę i czas. Rzucają się w przypadkowe relacje międzyludzkie, są nieporadni, nie do końca wiedzą, co robią.

To smutny i bolesny obraz filmowy, który uderza w widza. Aktorzy są tak przekonujący, że ma się wrażenie, iż ogląda się dokument, że zdarzenia toczą się obok nas, a nie są tylko wymyślonym scenariuszem. Czuje się gorycz na własnej skórze. To niełatwa propozycja, do której trzeba podejść odpowiednio, bo inaczej może nas odrzucić. Z pewnością szokuje i prowokuje. Burzy wszelkie tematy tabu i zahacza o wszystkie możliwe drażliwe kwestie. Ale wciąga i zadziwia. Nie zostawia obojętnym. Szczególnie zakończenie, które zbiera całą fabułę, podsumowuje i stara się odnieść do tytułu filmu.

Pokrętny i wgryzający się w widza. Wchodzący z nim w dialog. A to dopiero debiut reżysera.

 

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
nadmorzem
Nad morzem – recenzja
drugiezycielucii
Drugie życie Lucii – recenzja
walesaplakat
Wałęsa. Człowiek z nadziei – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*