60_Jubileusz_Plakat_GALA3Wydawać się mogło – zwłaszcza wtedy – że marzenie o własnej operze w takim mieście  jak Łódź, to zwykła, niczym nie uzasadniona, fanaberia jakiejś garstki zapaleńców.  Kiedy jednak 18 października 1954 roku podniosła się kurtyna na użyczonej scenie  w Teatrze Nowym w Łodzi stało się faktem to, co do tego momentu wydawało się prawie niemożliwe; ten prawdziwie łódzki Straszny dwór Stanisława Moniuszki, zrealizowany i wykonany „siłami własnymi” dał początek Operze Łódzkiej – pierwszej w dziejach miasta stałej sceny operowej.

Jej wytrwali i konsekwentni twórcy działający wcześniej w Studium Operowym: Sabina Nowicka, Mieczysław Drobner i Władysław Raczkowski mogli mieć powód do dumy i satysfakcji; swojego entuzjazmu nie kryła również publiczność, która od pierwszej premiery, tłumnie wypełniała widownie teatrów: Nowego i im. S. Jaracza – scen użyczanych dla prezentacji przedstawień „bezdomnej” Operze Łódzkiej. Owa bezdomność nie przeszkadzała zapaleńcom tworzyć spektakle wartościowe i na owe czasy niezwykle nowoczesne, a pełen twórczego entuzjazmu młody – i stażem i wiekiem – zespół artystyczny  dawał z siebie wszystko, by efekt końcowy niczym nie ustępował najlepszym wzorcom.

Opera Łódzka w ciągu 12 lat dała łodzianom ponad 30 premier, z których wiele, podobnie jak ich wykonawcy, na trwałe zapisało się w historii polskiej opery. Tę – wtedy już zbudowaną – wspaniałą tradycję przejął w 1967 roku Teatr Wielki; spełniło się tym samym kolejne marzenie: Opera przestała być bezdomna, artyści mogli stanąć na własnej scenie, a publiczność otrzymała operowy teatr z prawdziwego zdarzenia. Podobnie jak „dyrekcyjny tercet” z Opery Łódzkiej, tak pierwszy duet z Wielkiego- Stanisław Piotrowski i Zygmunt Latoszewski – zrobili wszystko, by „przejęcie tradycji” i drugi start wypadł imponująco; cztery premiery (i to jakie!) dzień po dniu, zrobiły furorę wśród publiczności, a krytycy z dumą obwieścili, że oto w Łodzi jest teatr operowy, na który…”trzeba uważać!” Z wielką uwagą więc i zainteresowaniem obserwowano tysiące spektakli Teatru Wielkiego (także za granicą), blisko 300 premier operowych i baletowych, a publiczność nie ukrywała satysfakcji ze spotkań ze swoimi ulubieńcami w wielkich kreacjach wokalno-aktorskich.

Owa uwaga towarzyszy Wielkiemu do dzisiaj; bogaty repertuar, wybitni realizatorzy, a przede wszystkim znakomite zespoły, przez te wszystkie lata starają się, by to, co zbudowali poprzednicy, to co zastali, było podstawą do nowych – jeszcze ciekawszych – wyzwań. I czy może być lepsza jubileuszowa „klamra” niż  Moniuszkowski Straszny dwór?…
 
Widowisko plenerowe na placu Dąbrowskiego
WIELKA GALA SEZONU 2014/2015
27 września 2014, godz.19.00

WIELKA GALA SEZONU 2014/2015 – to pierwsze tego rodzaju wydarzenie w historii Teatru Wielkiego w Łodzi, ale też okazja jest niecodzienne – Jubileusz 60-lecia opery w Łodzi, nad którym swojego patronatu honorowego udzielił sam Prezydent RP Bronisław Komorowski. W plenerowej scenerii placu Dąbrowskiego – na estradzie i z pomocą specjalnych wielkoformatowych ekranów – zaprezentowane zostaną fragmenty dzieł będących w repertuarze Teatru, znaczących  realizacji z przeszłości  oraz tych planowanych na sezon 2014/2015.

Będą więc m.in.: Eugeniusz Oniegin, Traviata, Trubadur, Opowieści Hoffmanna, Adriana Lecouvreur, Dialogi karmelitanek, Straszny dwór, Baron cygański, Kniaź Igor. A wykonawcy… znakomici soliści Teatru Wielkiego w Łodzi, zaproszeni goście z polskich teatrów operowych oraz chór, balet i orkiestra pod dyrekcją mistrza batuty – TADEUSZA KOZŁOWSKIEGOQ!
Nie zabraknie też niespodzianek muzycznych i baletowych oraz zaskakujących – jak na widowisko plenerowe przystało – niecodziennych rozwiązań inscenizacyjnych. Zatem – wieczór pod i z gwiazdami, niepowtarzalny nastrój, światło, dźwięk i genialna muzyka mistrzów w najlepszym wykonaniu.

kierownictwo muzyczne   – TADEUSZ KOZŁOWSKI
reżyseria i ruch sceniczny – JANINA NIESOBSKA
wykonawcy: Monika Cichocka, Bernadetta Grabias, Patrycja Krzeszowska, Agnieszka Makówka, Joanna Woś, Dorota Wójcik, Anna Wiśniewska-Schoppa, Helena Zubanovich, Rafał Bartmiński, Stanisław Kuflyuk, Zenon Kowalski, Przemysław Rezner, Patryk Rymanowski, Dominik Sutowicz, Adam Szerszeń
oraz chór, balet i orkiestra
Teatru Wielkiego w Łodzi
dyrygent – TADEUSZ KOZŁOWSKI

60 PASJI TWÓRCZEJ
wernisaż multimedialnej wystawy jubileuszowej
16 października godzina 17.00

Stanisław Moniuszko
STRASZNY DWÓR
opera w czterech aktach
libretto – Jan Chęciński
prapremiera- Warszawa, 1865
premiera – 18 października 2014

60 lat temu Straszny dwór  dał początek Operze Łódzkiej – pierwszej w historii miasta stałej scenie operowej. To jednak nie jedyny powód powrotu tego tytułu jako premiery jubileuszowej, podobnie jak i nie ten, że Straszny dwór winna mieć w swoim repertuarze każda polska scena operowa.  Straszny dwór to prostu opera znakomita, dzieło, w którym powaga kontusza i żupana świetnie współgra z pełnymi finezyjnego dowcipu sytuacjami, a muzyka skrząca się polskimi rytmami, w wielu miejscach zbliża się do najlepszych wzorców stylu włoskiej opery komicznej. To niemal Zemsta Fredry
w operowym wydaniu.

W libretcie opery perypetie związane z wyrwaniem dwóch braci – Stefana i Zbigniewa – z „bezżennego stanu” i oddanie ich w ręce sióstr – Hanny i Jadwigi, są pretekstem dla pokazania niepowtarzalnej atmosfery polskiego dworu szlacheckiego, dumnego i z zasadami, a jednocześnie tajemniczego i pełnego zaskakujących zdarzeń. A dlaczego „strasznego” ?… Dowiedzą się Państwo
na przedstawieniu.

kierownictwo muzyczne –  PIOTR WAJRAK
reżyseria – KRYSTYNA JANDA
scenografia – MAGDALENA MACIEJEWSKA
kostiumy – DOROTA ROQUEPLO
choreografia – EMIL WESOŁOWSKI
kierownictwo chóru – WALDEMAR SUTRYK
wykonawcy: soliści, chór, chór dziecięcy orkiestra Teatru Wielkiego w Łodzi oraz uczniowie Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im.F.Parnella w Łodzi
dyrygent – PIOTR WAJRAK

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
TANSMAN_2012_graphic
Tansman 2012 – informacje, program
IV-Lodzki-Maraton-Bachowski-banner
IV Łódzki Maraton Bachowski
andre_rieu_1
Andre Rieu w Atlas Arenie (foto)

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*