Za nieco ponad tydzień rusza Festiwal Łódź Czterech Kultur, ale na łódzkich ulicach można już oglądać festiwalową wystawę. Projekt „Wolne miejsce” oddaje artystom miejskie nośniki reklamowe. Na billboardach i citylightach powstaje przestrzeń dla tego, co zwykle niewidoczne i nieprzykuwające uwagi śpieszących się przechodniów: wewnętrznych obrazów, osobistej sztuki.

Tempo życia w mieście wyznaczają współczesne zegary: wszechobecne, wszechogarniające reklamy, będące osią współrzędnych ludzkich marzeń, planów i pragnień. Projekt uwalnia je od funkcji użytkowych. Przestrzeń hałasu i przyśpieszonego tętna staje się przestrzenią intymną, cichą przystanią dla osobistych zwierzeń. Zawiera z nami rozejm, przestaje atakować, tłumaczy Agnieszka Zawadowska, pomysłodawczyni wystawy i kuratorka sekcji sztuk wizualnych Festiwalu. Reklama, która ma działać na zmysły i podświadomość, znika. Wytwarza się nowa, wielokulturowa płaszczyzna, która przemawia nowymi językami i obrazami. 

Zaproszeni do projektu artyści reprezentują rożne dziedziny kreatywne, różne pokolenia i doświadczenia z różnych stron świata. Jest wśród nich Katarzyna Kozyra (1963) – rzeźbiarka, fotografka, autorka performansów, filmów i instalacji wideo, zaliczona przez magazyn „Huffington Post” do dziesiątki najważniejszych artystek nowego milenium. Kadry z projektu „W sztuce marzenia stają się rzeczywistością” będzie można zobaczyć przy Al. Mickiewicza 15 i Al. Politechniki 12; jest – na ul. Gdańskiej 90 – pisarsko-fotograficzny duet Magdalena i Maksymilian (1974) Rigamonti  z kadrami z najnowszej książki fotograficznej „Stos”, która jest opowieścią o kobietach, o ciągnącej się przez wieki walce kobiet i walce z kobietami. Za poprzednią – „Echo” – zostali nagrodzeni w konkursie Pictures of the Year International 2018; jest ukraińska artystka i kuratorka, antropolożka kultury i eseistka Lia Dostliewa (1984), której prace „Lalka Mariupolska” i „Psiogłowcy z Donbasu” pojawią się na skrzyżowaniach Al. Kościuszki i ul. Zamenhofa oraz ul. Zachodniej i ul. Więckowskiego; jest Ada Rączka (1997), autorka książki poetyckiej „Nie róbmy nic, błagam. Ale powiedzmy innym, że robiłyśmy” z projektem „Wstęga” przy pl. Niepodległości; jest wreszcie Jacqueline Sobiszewski (1977) – reżyser światła, operatorka i performerka, z kadrami z projektu „I forgot that i have taken this pictures, but i remember what I felt”: „brazylia’18” przy ul. Piotrkowskiej 146 i „ny’04” na skrzyżowaniu ulic  Zamenhofa i Piotrkowskiej.

 

 

Na mur przy ul. Piotrkowskiej 217 trafiła praca Antoniny Benedek, o której sama artystka pisze: Przestrzeń, w której żyjemy, przecinają polityczne, społeczne, kulturowe i indywidualne podziały. Jesteśmy coraz bardziej rozczłonkowani, ale nie czujemy tego na własnej skórze. Nie stawiamy oporu, chyba że sami stajemy przed murem. Pod wpływem masowych przemieszczeń, bezdomności i nowoczesnego niewolnictwa to, co ludzkie, staje pod znakiem zapytania. Autorkami tekstów na murze są: Lucyna Skompska (1949) – poetka, felietonistka, autorka książek dla dzieci, krytyczka sztuki i literatury, i Monika Rudaś-Grodzka (1964) – współtwórczyni koncepcji wystawy, profesor IBL PAN, historyczka idei i historyczka literatury XIX i XX w.

Na skrzyżowaniu ul. Sienkiewicza i Al. Piłsudskiego znajdzie się praca „Tacchi rossi”, autorstwa Dominiki Friedrich – działaczki społecznej, myślicielki, kreatorki wydarzeń kulturalnych i inżynierki od trzydziestu lat mieszkającej w Kalabrii. Tytułowe czerwone szpilki to symbol przemocy wobec kobiet. Autorka przewodników po Sycylii i Kalabrii pokazuje przeróbkę reklamy biura podróży, odsłaniającą drugą stronę marzenia o podróży i romantycznej miłości, mającej zakończyć się małżeństwem.

Kadr fotograficzny z niezwykłego projektu będzie można zobaczyć na Al. Kościuszki 126. Dźwięki wydawane przez zwierzęta żyjące w bydgoskim ogrodzie zoologicznym: pomruki, buczenia, wycia, skomlenia, skowyty zwierząt stały się pierwowzorem dla pracy kompozytora Marcina Gumieli, dyrygentki Agnieszki Sowy oraz chórzystów Chóru Akademickiego UTP im J.J. Śniadeckich w Bydgoszczy, zaproszonych do współpracy przy projekcie. Autorką koncepcji „Partytury na głosy zwierzęce” jest Elżbieta Jabłońska (1970).

Surrealistyczne projekty Katarzyny Proniewskiej-Mazurek: „Wenecja 1” (ul. Wólczańska 27) i „Wenecja 2” (ul. Wólczańska/ul. Piotra Skargi), profesor ASP w Warszawie, są wyrazem fascynacji artystki rzeźbą, ciałami ludzkimi i roślinnymi. Jak mówi artystka: Komentuję rzeczywistość, jednak posługiwanie się słowami nigdy nie było dla mnie łatwe. Dlatego określam świat za pomocą obrazów i tworzonych obiektów.

Cykl prac Anny Rutkowskiej (1996) „Inwazja” trafi na skrzyżowania ulic: Piotrkowskiej i Al. Mickiewicza, Al. Schillera i Sienkiewicza, Tuwima i Placu Komuny Paryskiej. Na ul. Kilińskiego k./ Tuwima będzie można zobaczyć projekt Jadwigi Sawickiej (1959) „Wizja Zera Niepokoju”, na ul. Narutowicza 21 i 25 – fotografie „Exodus 2064 #8 [różowy]” i „Smak Wiśni #3” Tomasza Wysockiego, na ul. Jaracza 38 – zdjęcie autorstwa Kobasa Laksy (1971). Warto wybrać się też na Plac Wolności, żeby zobaczyć pracę „Na dworze Jana Sobieskiego III” Malwiny Ziętek i na ul. Zachodnią przy Manufakturze, gdzie pojawi się praca „Planetary Exhalation” („Planetarny wydech”) Joanny Żylińskiej. Ten ostatni projekt proponuje feministyczną, ucieleśnioną i „uziemioną” odpowiedź na niebiańskie wyobrażenia naszej planety, jakie mogą powstać przy oglądaniu rejestrowanych współcześnie przez drony obrazów Ziemi: perfekcyjnych, ale i oderwanych od rzeczywistości i pozbawionych śladów działalności człowieka.

 

„Wolne miejsce” jest ćwiczeniem poszerzającym pole wrażliwości; to zaproszenie do światów równoległych, które są bardziej plastyczne, ostrzejsze lub też bardziej zamglone niż doświadczana przez nas codzienność. I choć te światy funkcjonują w wyobraźni, mają wpływ na nasze życie – mówi Anna Łazar, współtwórczyni koncepcji wystawy, kuratorka sztuki i dyplomatka, absolwentka filologii polskiej i ukraińskiej. Zaproszone artystki i artyści tropią możliwości samookreślenia; chodzą po nieistniejących ścieżkach, tworząc wewnętrzną mapę miasta.

 

W odwiedzeniu wszystkich punktów wystawy, dostępnej do 15 września, pomoże mapa umieszczona na stronie Festiwalu: www.4kultury.pl.

 

Organizatorem FŁ4K jest Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi. Na budżet tegorocznej edycji składa się dofinansowanie Urzędu Miasta Łodzi w wysokości 650 000 złotych; dotacja 256 460 złotych, pozyskana w ramach Programów Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu oraz środki przekazane przez sponsorów i partnerów. W tym roku będą to m.in. Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, Rossmann, MCKB, Veolia i Fujitsu oraz prywatni darczyńcy.

Honorowym patronatem festiwal objęli: Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, Ambasadorowie Ukrainy, Izraela i Niemiec w RP, Wojewoda Łódzki Tobiasz Bocheński, Marszałek Województwa Łódzkiego Grzegorz Schreiber oraz Prezydent Łodzi Hanna Zdanowska.

 

„Wolne miejsce”, 1-15 września 2021

Twórcy wystawy:

Lia Dostliewa

Elżbieta Jabłońska

Katarzyna Kozyra

Kobas Laksa

Dominika Fridrich

Daniel Kotowski

Katarzyna Proniewska-Mazurek

Ada Rączka

Magdalena, Maksymilian Rigamonti

Anna Rutkowska

Jadwiga Sawicka

Jacqueline Sobiszewski

Malwina Ziętek

Tomek Wysocki

Joanna Żylińska

 

Agnieszka Zawadowska 

Monika Rudaś-Grodzka 

Anna Łazar 

 

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
aktoto_plakat_a32
AKT.O.TO w Kardamonie
pos
XI Międzynarodowy Plener – Przestrzenne Formy z Wikliny
grand
Grand Prix Fotofestiwal 2016 – informacje

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*