kobro_plakat_800pxMała Literacka Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi wraz z Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Wydawnictwem Czarne zapraszają na promocję książki Małgorzaty Czyńskiej „Kobro. Skok w przestrzeń”. Spotkanie z udziałem autorki Małgorzaty Czyńskiej oraz dyrektora Muzeum Sztuki w Łodzi Jarosława Suchana poprowadzi Agnieszka Rejniak-Majewska. Impreza odbędzie się 31 maja o godz. 17 w Małej Sali Teatru Nowego. Wstęp jest bezpłatny.

Katia von Kobro już jako dziecko „miała diabła za skórą” i bunt we krwi. Dzieciństwo spędziła w dostatnim mieszczańskim domu, przyszło jej jednak dojrzewać i kształtować się zawodowo w okresie rewolucji, która zmiotła ten dom z powierzchni ziemi. Katarzyna dała się uwieść nowym ideałom, chociaż później nie bardzo wiedziała, jak je realizować w życiu. Jej życiowym celem i powołaniem okazała się sztuka rodząca się w nowym bolszewickim państwie.

Kobro, dotąd znana głównie jako żona Władysława Strzemińskiego, była awangardową rzeźbiarką i propagatorką najnowocześniejszych rozwiązań w sztuce. Ambitna, pewna siebie i swoich koncepcji. „Moja rzeźba – mówiła – nie jest tym, czego by chcieli w swych salonach zbankrutowani i spatynowani fabrykanci”.

Należała do grup Blok i Praesens i „a.r.”. Spotykała na swojej artystycznej drodze wybitnych twórców awangardowej sztuki, Rosjan – Kazimierza Malewicza czy Wassilego Kandinskiego, i Polaków – Mieczysława Szczukę, Teresę Żarnowerównę, Helenę i Szymona Syrkusów, Bohdana Lacherta, Juliana Przybosia, Jana Brzękowskiego. Gdzieś przemknął też Witkacy. Życie i twórczość poprowadziły ją przez hanzeatycką Rygę, Moskwę okresu rewolucji, Smoleńsk w czasie wojny polsko-bolszewickiej, aż po Wilno, Szczekociny, Brzeziny, Żakowice, Koluszki i Łódź, w której ostatecznie znalazła swoje miejsce i gdzie zmarła 21 lutego 1951 roku. W pogrzebie na prawosławnym cmentarzu na Dołach uczestniczyło zaledwie parę osób – córka i kilkoro przyjaciół. Władysław Strzemiński nie przyszedł.

Małgorzata Czyńska (ur. 1975) – z wykształcenia historyk sztuki, z zawodu dziennikarka. Współpracuje z „Wysokimi Obcasami”, magazynami o wnętrzach, projektowaniu i modzie. Autorka tekstów o sztuce, wywiadów z artystami, portretów, specjalistka od historii mody i dizajnu, kuratorka wystaw. W 2014 roku ukazała się jej książka „Najpiękniejsze. Kobiety z obrazów”.

Jarosław Suchan – historyk sztuki, krytyk i kurator, od 2006 r. dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi. Autor tekstów poświęconych sztuce nowoczesnej i współczesnej, redaktor książek: „Tadeusz Kantor. Niemożliwe” (Kraków 2000), „Tadeusz Kantor. Interior imaginacji” (Warszawa 2005, wspólnie z M. Świcą), „Performer” (Warszawa 2009, wspólnie z M. Kuleszą i H. Wróblewską), „Polak, Żyd, artysta. Tożsamość i awangarda” (Łódź 2010).

Agnieszka Rejniak-Majewska – historyk sztuki i estetyk, adiunkt w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Łódzkiego. Zajmuje się sztuką i teorią sztuki europejskiego i amerykańskiego modernizmu, nowoczesnymi koncepcjami wizualności i doświadczenia, estetyką formalizmu i zagadnieniami historiografii sztuki. Ostatnio opublikowała „Puste miejsce po krytyce? Modernizm i materialistyczna rewizja autonomii sztuki” (2014) oraz tom „Migracje modernizmu. Nowoczesność i uchodźcy”, redagowany wspólnie z Tomaszem Majewskim i Wiktorem Marcem (2014).

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
krakowskisalon
Krakowski Salon Poezji w Łodzi
polskistreetart
Polski Street Art cz. 2. Między anarchią a galerią
0656_th
Spotkanie z Tomaszem Budzyńskim w Łodzi

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*