fuckforforestFuck for forest to pełnometrażowy dokument w reżyserii Michała Marczaka. Powstał przy współpracy z niemieckimi twórcami. Scenariusz współtworzył Łukasz Grudziński. To sensacja tegorocznego Warszawskiego Festiwalu Filmowego, gdzie zdobył nagrodę w kategorii Konkurs Dokumentalny.

Bohaterami filmu są członkowie stowarzyszenia non-profit o nazwie Fuck for Forest (FFF). Obserwujemy prywatne życie członków organizacji podczas jej działalności w Europie oraz w czasie odbycia podróży do Amazonii. Każdy z nich ma swoją historię. Leona Johansson i Toomm Hom Ellingsen twórcy FFF w 2003 roku założyli, stronę internetową zamieszczając na niej treści porno. Przyłącza się do nich Danny – norweg, który wyprowadził się z swojego „uporządkowanego domu”  w Bergen, porzucił karierę zawodowego jeźdźca dla poszukiwania sensu życia. Jest jeszcze Natty i Kaajal. Robią zdjęcia, kręcą filmy porno z przypadkowo napotkanymi ludźmi. Każdy kto chce mieć dostęp do tysięcy zdjęć i filmów eko-porno musi uiścić pewną opłatę. Pieniądze w ten sposób pozyskane przekazane zostaną na cele ekologiczne. ”Wyzwól siebie, by wyzwolić naturę” – mówią. Z zebranymi w ten sposób pieniędzmi jadą do Peru, by tam wdrożyć projekt życia zgodnego z Matką Naturą. Jak zareagują na nich jej mieszkańcy zobaczcie sami.

https://www.youtube.com/watch?v=lS_yjWqeGM4

Bohaterowie Fuck for forest żyją można jak współczesne dzieci kwiaty. Tworzą pewną komunę, nie ma jednak w niej harmonii, nie ma porządku, ani pewnego ładu. Mówią o wyzwoleniu seksualnym, wyzwoleniu ciała, nagości, seksualności – w świecie, gdzie publiczne pokazanie nagiej piersi kojarzy się z czymś zakazanym, mimo, ze każdego dnia w telewizji pokazuje się jak człowiek zabija człowieka. Czy ludzie, którym niosą pomoc potrzebują seksualnego wyzwolenia, czy może pracy i konkretnego planu działań? „Świat jest pełen nieszczęść a Ty mówisz o chodzeniu nago?” – komentuje wypowiedź Dannego, palestyński uchodźca spotkany na ulicy.

To opowieść o ludziach poszukujących siebie, są niejako ofiarami tego świata, który chcą tak bardzo ratować. Są ludźmi, którzy nie odnaleźli się w pewnych ramach i przez to są skazani na ciągłe poszukiwania, a w pewnych przypadkach samotność…niestety. Mimo pikantnego tematu film nie epatuje scenami pornograficznymi. Warto więc poddać się temu przeżyciu. Obejrzyjcie koniecznie!

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
dzieciw
Dzieci Wehrmachtu – recenzja
Kłamstewko – recenzja
szpieg
Szpieg – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*