sierpienJohn Wells zekranizował sztukę Tracy’ego Lettsa, nagrodzoną między innymi Pulitzerem, Sierpień w hrabstwie Osage. Posiadając bardzo dobry tekst, gotowe wydarzenia oraz postacie, stanął przed ważnym zadaniem, polegającym na wyborze obsady aktorskiej. Wybór ten padł na największe osobistości amerykańskiego kina, które fenomenalnie przedstawiły swoich bohaterów. Zatem Sierpień w hrabstwie Osage to fascynujące połączenie atrakcyjnie zaplątanego kłębka wydarzeń wraz z sztuką aktorską zaprezentowaną przez obsadę filmu.

Obraz ten jest przede wszystkim ukazaniem rodzinnego mętliku, niedopowiedzeń, wzajemnych pretensji oraz urazów, a także sposobu w jaki rodzina, w której się dorastało, wpłynęła na dorosłe życie swoich potomków. Można uznać, że temat ten jest dość uniwersalny i istnieje prawo odniesienia go do życia niemal każdego jego odbiorcy. Jednak, sposób w jaki zostały ukazane skomplikowane relacje między matką a jej trzema córkami jest niebywale atrakcyjny, między innymi dzięki wymieszaniu tragedii z komedią i wszechobecnie panującemu humorowi, mającemu słodko-gorzki posmak.

Po samobójczej śmierci Beverly’ego (Sam Shepard), cała rodzina zjawia się w rodzinnym domu w hrabstwie Osage, gdzie dokucza upalny klimat, srogość tamtejszej przyrody, zaś przede wszystkim niemiłe wspomnienia córek tam dorastających. Głównym tego źródłem jest Violet (Meryl Streep) — matka i wdowa po Beverly’m, będąca chorą na raka lekomanką. Violet wraz z mężem chciała stworzyć swoim dzieciom szczęśliwy dom, którego oni nie mieli. Jednak, nie zdała sobie sprawy, że życie każdej córki jest dalekie od szczęścia. Ivy (Julianne Nicholson), mieszkająca i opiekująca się matką, zostaje zamknięta w klatce domowych ścian, odcięta od ludzi, zaś przede wszystkim od zaznania prawdziwej miłości. Gdy ją w końcu odnajduje, okazuje się, że miłość ta nie ma racji bytu. Karen (Juliette Lewis) jest zaślepioną panienką, upatrującą spełnienia dziewczyńskich marzeń w starszym od siebie mężczyźnie. W końcu Barbara (Julia Roberts), która opuszcza dom rodzinny, uciekając od chorej matki i chcąc stworzyć swoją własną normalną rodzinę. Teraz toczy ona boje o swoje małżeństwo oraz powraca do walki z przeszłości — ze swoją matką.

W domu Violet dochodzi nieustannie do tragikomicznych sytuacji, które charakteryzują się czarnym humorem. Tkwi on przede wszystkim w bohaterach fenomenalnie zagranych przez swoich artystów. Dodatkowo walorem filmu są zagęszczające się tajemnice, które z biegiem wydarzeń ukazują się światłu dziennemu. Nie sposób ukazać ich zalążków, ponieważ jest ich mnóstwo, akcja napędza kolejną akcję, jedna odkryta prawda ukazuje kolejną.

Jak bohaterowie odnajdą się w swoich indywidualnych sytuacjach, w jaki sposób będzie wyglądało ich życie po kolejnych doświadczeniach z rodzinnego domu? Co postanowią, czy zdecydują się na zmiany? Na te pytania nie poznamy odpowiedzi. Wiemy jednak, że Sierpień w hrabstwie Osage to film, który należy obejrzeć dla brawurowej gry aktorskiej oraz atrakcyjnej słodko-gorzkiej historii, która będzie znajoma z domu niejednego widza tego obrazu.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
golab
Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu – recenzja
jak_wytresowac_smoka
Jak wytresować smoka – recenzja
dwoje
Dwoje do poprawki – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*