drogadozapomnieniaJonathan Teplitzky zekranizował biograficzną książkę Erica Lomaxa Droga do zapomnienia (oryginalny tytuł: The Railway Man). Film, podobnie jak powieść, hipnotyzuje i porusza odbiorcę, niejednokrotnie wbijając go w fotel. Opowiedziana historia ukazuje dramatyczne losy Lomaxa – żołnierza brytyjskiej armii, walczącego w 1942 roku na froncie w Japonii. Tam, wraz z innymi towarzyszami walki, trafia do obozu jenieckiego. Tortury, którym był tam poddawany oraz obrazy niewolniczej, wręcz śmiertelnej pracy alianckich żołnierzy przy budowie Kolei Śmierci (Kolei Birmańskiej), pozostaną w Lomaxie na zawsze.

Jednak, obraz Teplitzky’ego rozpoczyna się w sposób niezapowiadający opowieści dramatu weterana wojennego. Jest rok 1980. Poznajemy Erica (w tej roli Colin Firth) jako człowieka zamkniętego w sobie i ciągle zamyślonego. Podczas podróży pociągiem poznaje Patti (Nicole Kidman), w której zakochuje się niemal od pierwszego wejrzenia. Spotkanie to szybko kończy się ślubem i wspólnym życiem, które okaże się dla Patti nie być takie sielankowe. Będzie musiała poznać, a następnie wejść w skrywany świat Erica, aby pomóc nie tylko ich małżeństwu, ale przede wszystkim Ericowi, wciąż walczącemu z traumą wojenną.

Historia Erica przeplata się ze współczesnością na zasadzie retrospekcji. To one przedstawiają losy bohatera z 1942 roku, kiedy jako młody mężczyzna, żołnierz, inżynier, pasjonujący się pociągami, trafia do japońskiego obozu jenieckiego. W tym czasie Japończycy wykorzystywali jeńców do katorżniczej pracy przy budowie Kolei Śmierci. Eric poddawany jest tam torturom za skonstruowanie radia, które staje się dla żołnierzy jedynym źródłem informacji o sytuacji w Europie. Eric szczególnie zapamiętuje postać swojego kata – Nagase – ówczesnego tłumacza, zbrodniarza wojennego, który teraz oprowadza wycieczki po dawnym obozie i Kolei Śmierci.

Eric, po prawie czterdziestu latach, wciąż dręczony przebytą tragedią, powraca do miejsca cierpień, by odnaleźć Nagase. Cel jest dla niego jeden: zabić go. Jednak, czy wyrównanie rachunków ze swoim oprawcą pozwoli Ericowi w końcu zaznać spokoju? Czy ponowne znalezienie się w miejscu traumy będzie lekarstwem na wszystkie rany? Powtórnie przebyta droga z pewnością nie będzie źródłem zapomnienia i wymazania z pamięci straszliwej przeszłości. Stanie się ona początkiem nowego życia z przeszłością, które stanie się bardziej znośne, a jednocześnie bogatsze w miłość, spokój i pojednanie nie tylko z samym sobą.

Droga do zapomnienia to film wart obejrzenia i zwrócenia na niego uwagi. Przedstawiona w nim historia Erica Lomaxa jest przejmująca, wzruszająca i pozostająca w pamięci, a niekiedy nawet zaskakująca. Ponadto, niezwykle przyjemnie ogląda się grę Colina Firtha, który po raz kolejny ukazuje swoje mistrzostwo i bardzo dobrą grę aktorską. Obraz godny polecenia.

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
delikatnosc
Delikatność – recenzja
annakarenina
Anna Karenina – recenzja
faust
Faust – recenzja

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*