W 2013 roku w drodze darowizny Urzędu Miasta Łodzi, zabudowana nieruchomość przy ul. Księży Młyn 13/15 stała się własnością Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Zgodnie ze zobowiązaniem rektora ASP nieruchomość jest przeznaczona na działalność Akademickiego Centrum Designu.

Od czerwca 2021 roku, po rewitalizacji, budynek Akademickiego Centrum Designu na Księżym Młynie o powierzchni niemal 4 tys. m2 z bogato wyposażonymi salami warsztatowymi, konferencyjnymi oraz przestrzenią wystawową będzie miejscem działalności kulturalnej i edukacji artystycznej.

Akademickie Centrum Designu to organizacja skupiająca wydziały projektowe ośmiu polskich publicznych uczelni artystycznych. Głównym celem ACD jest nawiązanie współpracy między biznesem a nauką poprzez wspólne badania rozwojowe i projektowe. Zadaniem stojącym przed ACD jest także promocja polskich szkół designu, ich twórczości i polskiego przemysłu. Wizją ACD jest stanie się platformą łączącą potencjał badań i nauczania, co przyczyni się do zwiększenia konkurencyjności i atrakcyjności studiów z zakresu projektowania w polskich szkołach artystycznych. Uczelnie uczestniczące w projekcie to: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi, Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach, Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu, Akademia Sztuki w Szczecinie, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.



Szkoła na Księżym Młynie była pierwszą szkołą fabryczną w Łodzi. Powstała jako dwuletnia szkoła elementarna dla dzieci i młodocianych robotników zatrudnionych w fabryce Karola Scheiblera. Zlokalizowano ją w północnej części dobudowanego w latach 1873–1875 mieszkaniowego, przyfabrycznego osiedla robotniczego Księży Młyn. Wraz z pobliskimi konsumami wypełniała bogaty program społeczny zademonstrowany przez Scheiblera w nowym i nowoczesnym oddziale fabryki.

Szkołę przypuszczalnie zaprojektował Hilary Majewski w latach 1876–1877. Początkowo jako budynek jednopiętrowy, jedenastoosiowy, ze zryzalitowaną partią środkową mieszczącą w skrajach dwa okazałe wejścia. Budynek był murowany
z czerwonej, nietynkowanej, ale zróżnicowanej w odcieniach cegły z bogato rozczłonkowaną bryłą, której ściany zdobiły ceglane fryzy, ale również z nowocześnie rozwiązanymi urządzeniami, np. higienicznymi.



W 1884 roku zbudowano obok istniejącej już szkoły, od strony wschodniej, drugi identyczny budynek z numerem policyjnym 13, a w latach 1934–1938 szkołę rozbudowano. Polegało to na wbudowaniu między istniejące posesje szkolne (Księży Młyn 13 i 15) nowego wyższego budynku i scaleniu komunikacyjnym trójczłonowego korpusu. Szkoła mieściła się w budynku do 2012 roku.

Obiekt na Księżym Młynie, oprócz tego, że jest wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa łódzkiego pod nr A/361, znajduje się na terenie obszarowego wpisu do rejestru zabytków nr A/44, jest więc zatem elementem Pomnika Historii – taki tytuł przyznał Łodzi w 2015 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski, doceniając wielokulturowy krajobraz miasta przemysłowego. Pomnik Historii obejmuje najważniejsze komponenty ośrodka miejskiego, obrazujące jego wielokulturowość, przemysłowy charakter oraz znaczącą rolę fabrykantów w kształtowaniu oblicza miasta: układy urbanistyczne – plac Wolności, ul. Moniuszki i ul. Piotrkowska wraz z zespołem fabryczno-rezydencjonalnym Ludwika Geyera, najważniejsze i najlepiej zachowane części zespołu fabryczno–rezydencjonalno-mieszkalnego Karola Wilhelma Scheiblera i zespołu fabryczno-rezydencjonalnego Izraela Kalmanowicza Poznańskiego, Stary Cmentarz (chrześcijański) oraz Nowy Cmentarz Żydowski.

/fot www.lodz.pl

 

PODZIEL SIĘ
POWIĄZANE POSTY
Stachlewski_-_plakat
Przestrzenie tożsamości Piotra Stachlewskiego w Miejskiej Galerii Sztuki
tempo
TEMPORARYtacje – przegląd sztuki ulotnej
Wystawa Michała Adamskiego „Pies o dwóch ogonach”

ZOSTAWIĆ KOMENTARZ

*