poniedziałek, 20 listopada 2017

Ostatnia aktualizacja:10:59:16 AM GMT

baner_2180x400_px

Lokalizacja: Film Recenzje filmów Paryż na bosaka - recenzja

Paryż na bosaka - recenzja

paryznabosaka“Paryż na bosaka” to francusko-belgyjska komedia z 2016 roku w reżyserii Fiony Gordon i Dominique’a Abela. Ta para, to również autorzy scenariusza . Dodatkowo widzimy ich, oprócz Emmanuelle Riva, w głównych rolach. Jak widać ich rola jest tu wieloraka. W polskich kinach obraz pojawił się 11 sierpnia 2017.

Fiona wyrasta na malutkiej wsi gdzieś na północy Kanady. Kiedy jest jeszcze małą dziewczynką, ciocia Martha przeprowadza się do Paryżu. Dziesięć lat później Fiona, która pracuje jako bibliotekarka na małym wsi, dostaje od niej list. Ciocia obawia się, że zostania zmuszona do przeprowadzki do domu spokojnej starości i prosi swoją siostrzenicę o pomoc. W ten sposób bohaterka leci do Paryżu. Marty  jednak nie zastaje w mieszkaniu, przy okazji gubi plecak z pieniędzmi I paszportem. Ten znajduje Dom, który mieszka w namiocie nad rzeką, oczywiście zakochuje się w Fionie i jej nie odstępuje na krok. Bohaterowie błakają się po mieście, szukając plecaka i cioci,  lub uciekając przed pielęgniarką – ot Paryż na bosaka

Akcja filmu jest raczej niespektakularna i przewidywalna, humor na szczęście jednak jest zaskakujący. Na pierwszym planie stoją dziwaczni bohaterowie i dowcipne dialogi, które potrafią wypełnić cały obraz. Martha ma lekkie otępienie starcze I porusza się w mieście beztrosko i wesoło, Fiona jest raczej nieręczna i rozpaczliwa, a Dom pokaże jej swoją miłość w zbyt niezwyczajny sposób. Widzimy poza tym kilka scen tanecznych. Błąkanie się I niezręczność są choreograficznie zaprezentowane, a przez scenografa Nicolasa Giraulta ładnie opracowane. Kostiumy bohaterów, jak i miasto – szczególnie w nocy – wyglądają barwnie I kontrastowo.

Poznają Paryż “na bosaka” dlatego, że wszyscy trzej są przez większość czasu bezdomni, albo niczego nie mają albo wszystko zgubią. Wielki miasto może być stresujący, wydaje się jednak, że z powodu naiwność i beztroski bohaterów dobroczynnie, poruszanie się w nim dziecinnie skoczne. Komedia jest bardzo śmieszna, lekka, z wyobraźnią i trwa tylko 83 minuty.

Emmanuelle Riva, Martha, w filmie zagrała swoją ostatnią rolę, umierła w styczniu br. Obraz można obecnie obejrzeć w Kinie Charlie.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież